Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5203 K.2025/5213

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacıların ve asli müdahillerin davalarının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar ... ve ..., ..., ..., ... ve ... tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ek kararıyla davacı ...’ın istinaf başvurusunun süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş olup, iş bu ek kararın da davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ..., ..., ..., ..., ...’ın istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı ...’ın ek karara karşı istinaf isteminin yasal süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... tarafından ve duruşma istemli olarak davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 22.06.2022 tarihli ek kararla davacı ...’ün temyiz istemi süresinde olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek karar da davacı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla; dava değeri itibariyle davacı ...'ın duruşma talebi reddedildikten sonra dosya inceledi, gereği düşünüldü:

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro çalışmaları sonucunda, Erzurum ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 57 parsel sayılı 4.760.399,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ve aynı yer ... köyü 128 ada 12 parsel sayılı 4.865.547,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmış ve aynı yer 118 ada 1 parsel sayılı 1.578.363,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Asıl 2009/85 Esas sayılı dosyanın davacıları ..., ... ve ... dava dilekçelerinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 parselde zilyetlik devir senedi ile malik, 20 yılı aşkın süredir zilyet olduklarını ileri sürerek, tespitin iptali ve adlarına ayrı ayrı tescilini talep etmişlerdir.

Birleşen 2009/90 Esas sayılı dosyanın davacısı ... dava dilekçesinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 mera parseli içerisinde kalan mevki ve hudutlarını belirttiği, 18000 metrekarelik yerin dedesinden babasına babasından mirasen intikal ettiğini ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın muris .,.., ..., ..., ... ölen oğlu ... mirasçıları ..., ... ve ...adlarına müşterek mülkiyet olarak tescilini talep etmiştir.

Birleşen 2009/ 105 Esas sayılı dosyanın davacısı ... dava dilekçesinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 mera parseli içerisinde kalan mevki ve hudutlarını belirttiği, 18000 metrekarelik yerin dedesinden babasına babasından rızai taksim neticesinde kendisine kaldığını ve 40 yıldır zilyet ettiğinden bahisle tespitin iptali ve adına tescilini talep etmiştir.

Birleşen 2009/150 Esas sayılı dosyanın davacısı ... dava dilekçesinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 mera parseli içerisinde kalan mevki ve hudutlarını belirttiği, 90000 metrekarelik yerin dedesinden babasına babasından rızai taksim neticesinde kendisine kaldığını ve 1961 yılından beri zilyet ettiğinden bahisle tespitin iptali ve adına tescilini talep etmiştir.

Birleşen 2009/ 152 Esas sayılı dosyanın davacıları ... ve ... dava dilekçelerinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 mera parseli içerisinde kalan mevki ve hudutlarını belirttikleri 10000 metrekarelik yerin dedelerinden babalarına babalarından rızai taksim neticesinde kendilerine ½ şer hisse ile kaldığını ve 1962 yılından beri zilyet ettiklerinden bahisle tespitin iptali ve ½ şer hisselerle adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Birleşen 2009/154 Esas sayılı dosyanın davacısı ... dava dilekçesinde; Erzurum ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 57 mera parseli içerisinde kalan mevki ve hudutlarını belirttiği, 60000 metrekarelik yeri 30 yıl önce önceki malikinden alarak zilyet ettiğinden bahisle tespitin iptali ve adına tescilini talep etmiştir.

Müdahil ... müdahale dilekçesinde; dava konusu parselde mevki hudutlarını belirttiği kısımda babası ... dolayısıyla ¼ hisse oranında hak sahibi olduğunu ileri sürerek, tespitin iptali ile ... mirasçıları adına tescilini talep etmiştir.

Müdahil ... müdahale dilekçesiyle, asli müdahil olarak davaya kabulünü telap etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili, davalı ... vekili ayrı ayrı cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... mahallinde yapılan keşif, alınan yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanık beyanları ile bilirkişi raporları doğrultusunda fen bilirkişi raporunda 3, 3A ,4 ve 5A no.lu yerlerin 118 ada 1 orman parseli içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu, 118 ada 57 parsel içinde kalan 2 ve 5 no.lu yerlerin mera vasfında olduğu, 6, 6A ve 7 no.lu yerlerin 118 ada 57 ve 128 ada 12 parseller içinde kaldığı orman sayılmayan çayır vasfında olduğu, imar ihya işeleminin gerçekleşmediği, sınırlarının belirsiz olduğu,

hayva otlatıdığının belirtildiği dolayısıyla zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediği ..." gerekçeleriyle, davacıların ve asli müdahillerin davalarının reddine ve Erzurum ili ... ilçesi ... Mahallesi 118 ada 57 ve ... Mahallesi 128 ada 12 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırımasına ve özel siciline kaydına, Erzurum ili ... ilçesi ...

Mahallesi 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacılar ... ve ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ek kararıyla, "... gerekçeli kararın davacı ...'a 16.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, iki haftalık istinaf başvuru süresinin son gününün 30.05.2018 olduğu, istinaf başvuru tarihinin ise 01.06.2018 olduğu,

kanuni süre geçtikten başvuru yapıldığı ..." gerekçesi ile davacı ...'ın istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın da davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... davacı ...'ın ek karara yönelik istinaf başvurusu yönünden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacıya 16.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 345. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra davacı tarafından 01.06.2018 tarihinde verildiği,

bunun üzerine 21.02.2019 tarihli ve 2009/85 Esas, 2018/7 Karar sayılı ek karar ile istinaf başvurusunun süre nedeniyle reddine karar verildiği, bu ek kararın davacıya 28.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 14.03.2019 havale tarihli dilekçe ile 6100 sayılı Kanun'un 346/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçirildikten sonra istinaf kanun yoluna başvurulduğu,

süresinden sonra yapılan istinaf istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesince de bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra ek karara karşı yapılan istinaf isteminin reddi gerektiği, davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın istinaf başvurularının incelenmesinde ise, ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara göre ve taşınmazların toprak yapısı, sınırlarının belirsiz oluşu, taşınmazlar üzerinde hayvan otlatıldığına dair izlerin görüldüğü,

taşınmazlar üzerinde kazanıma elverişli bir zilyetlik kurulduğunun ispat edilemediği, İlk Derece Mahkemesince soyut mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilmeyerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği ..." gerekçesiyle davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'nun Şenkaya Kadastro Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2009/85 Esas, 2018/7 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine, davacı ...'ın Şenkaya Kadastro Mahkemesi'nin 21.02.2019 tarih 2009/85 Esas,

2018/7 Karar sayılı ek kararına karşı istinaf isteminin yasal süresi içinde olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 346. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... ve davacı ... tarafından temyiz edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ek kararıyla, "21.04.2022 tarihli ve 2019/554 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararın davacı vekiline 25.05.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve davacı ... tarafından 20.06.2022 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu,

temyiz kanun yoluna iki haftalık yasal süreden sonra başvurulduğu" gerekçesiyle davacı ...’ün temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi yollamasıyla 6100 sayılı Kanun'un 346. maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar da davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı ...'ın, Bölge Adliye Mahkemesinin esasa ilişkin kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davacı ...'ün, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair 22.06.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin temyizen incelenen ek kararı usul ve kanuna uygun olup davacı ...'ün temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler, ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.