Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5680 K.2024/5714

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan dava ve karşı davada yapılan yargılama sonunda Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine, karşı davanın reddine ilişkin kararına karşı davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca yapılıp 31.08.2006 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunduğu, 1954 yılında tesis kadastrosu yapılmakla taşınmazın meşeli tarla niteliği ile şahıslar adına tespit edildiği, itiraz edilmeksizin kesinleşmekle tespit gibi tapuya tescil edildiği, daha sonra gerçek kişilerin satışı ve intikaller yoluyla davalılara geçtiği, daha sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 22/2a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 221 ada 12 parsel numarasıyla tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde, Ankara ili ... ilçesi ... Mahallesi 1112 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edilmesini ve el atmanın önlenmesini istemiş, karşı davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili dava dilekçesinde; Orman İdaresinin açtığı davanın reddine karar verilmesini, aksi takdirde kamulaştırmasız el atma sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutup şimdilik 5.000,00TL tazminata hükmedilmesini istemiş, dahili davalı Hazine vekili karşı davanın reddini savunmuştur.

Asıl dava orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davaya konu taşınmaz alanının ... Orman Kadastrosunda orman sınırı dışında kaldığı, 1112 parsel sayılı taşınmaz alanının 6831 sayılı Kanun kapsamında orman sayılmayan yerlerden olduğu, bu nedenle taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescili davasının ve davalı karşı davacıların kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının subut bulmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine karar verilmiş, kararın davacı ...

İdaresi ve dahili davalı Hazine vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, orman ve fen bilirkişiler tarafından ortak düzenlenen ek raporda; kesinleşen orman tahdidine tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu paftasına dayalı olarak yöntemine uygun şekilde yapılan hat uygulamasında çekişmeli taşınmaz tahdit dışında gösterilmiş olup, hat uygulamasının Orman İdaresinden gönderilen orijinal tahdit haritasıyla da uyumlu olduğu, nitekim bir örneği dosyada bulunan 25.04.2005 tarihli orman kadastro düzeltme tutanağındanda davalı taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığının anlaşılmakta olduğu,

hal böyle olunca dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığı belirlendiğine davacı ... İdaresi vekilinin ve dahili davalı Hazine vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ...

İdaresi ve dahili davalı Hazine vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi ve dahili davalı Hazine vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.