Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5836 K.2025/610

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 2.Kadastro Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli İstanbul ili Çekmeköy ilçesi Hüseyinli köyü 400 ve 401 (ifraz sonrası 663 ve 664 parseller olan) parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerde; 1942 yılında ilk orman tahdidi, 1985 yılında ilan edilen 6831 sayılı Orman Kanununun (6831 sayılı Kanun) 2896 sayılı Kanun'la değişik 2/B uygulaması, 2017 yılında ilan edilen 6292 sayılı Kanunun 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 11 inci maddesi uyarınca 27.01.2017 ila 27.02.2017 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, İstanbul ili Çekmeköy ilçesi Hüseyinli köyü, 4 pafta 400 parsel sayılı 4.700 metrekare yüzölçümlü ve Çekmeköy ilçesi Hüseyinli köyü, 4 pafta 401 parsel sayılı 2.200 metrekare yüzölçümlü müvekkiline ait taşınmazlarda yapılan orman kadastrosu işlemleri esnasında 27.01.2017 tarihli askı tutanaklarıyla orman sınırları içerisinde bırakıldığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazlardan 400 parselin 13.05.1989 ve 401 parselin 03.11.1988 tarihinden bu yana maliki olduğunu,

müvekkilinin 401 sayılı parselde Devlet Su İşleri Melen Projesi kapsamında 2009 yılında yapmış olduğu kamulaştırma neticesinde ilgili parselin kamulaştırılan miktarı üzerinden kamulaştırma bedeli aldıklarını, söz konusu yerlerin yerleşim alanında olup çevresinde iki katlı villalar mevcut olduğunu, tarla vasfı dahi kaybolan arsayı müvekkilinin 30 yıldır tapu ile maliki olduğunu, bu nedenlerle bahse konu tespite ilişkin 27.01.2017 tarihli kadastro tespitinin iptalini istemiş, davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri cevap dilekçelerinde, davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, 6292 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işlemine karşı açılan itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman tahdidi Ömerli köyünde 3116 sayılı Kanun gereği 1942 yılında yapılarak kesinleşmiş ise de orman alanı 766 sayılı Kanun gereği Hüseyinli köyünde yapılan tapulama sonucu tapuya tescil edildiği,

aynı taşınmazların bir kısmına ilişkin Ömerli köyünde yapılan çalışma ile oluşan 88 ada 16 orman parseli ile mükerrer tapu kaydı oluştuğu, 6292 sayılı Kanun'un 11/10 uncu maddesindeki düzenleme gereği tescil edilmiş orman alanları bakımından, çalışma yapılacağı için, tapu kayıtlarındaki mükerrerlik giderilmeden, orman haritalarındaki düzeltme çalışması yapılamayacağı,

Ömerli köyü 88 ada 16 nolu orman parseli ile dava konusu Hüseyinli köyü 400 parsel ve 663 parsel sayılı taşınmazların hangisinin tapu kaydına itibar edileceği hususundaki uyuşmazlığın çözümünden sonra orman sınırlarının belirlenmesine yönelik bu çalışmanın yapılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Çekmeköy ilçesi Hüseyinli Mahallesi 400, 663 parsellere ilişkin teknik hataların düzeltilmesi ve mahkeme kararlarının uygulanması işleminin iptaline, davacının 664 parsele ilişkin bir davası olmadığından,

bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, Ömerli Çataldağ Ormanı ile Hüseyinli Devlet Ormanı sınırlarında bir hata bulunmadığı, ancak dava konusu 400 ve 401 parsel sayılı taşınmazların idari sınır olarak Ömerli İdari Sınırlarında kalmasına rağmen, Hüseyinli köyünde yapılan tapulama çalışmalarında sınırlandırmalarının yapıldığı, bu nedenle bu parsellerin hem Hüseyinli sınırları içerisinde yer alan 400 ve 401 parseller olduğu,

hem de 88 ada 16 parsel altında orman olarak tapuya tescil edilen Ömerli Çataldağ Ormanı sınırları içerisinde kaldığı, dosyaya sunulan 08.05.2022 tarihli bilirkişi ek raporunda da açıkça 400 ve 401 parselin ifrazından oluşan 663 nolu parseller ile Ömerli Mahallesi 88 ada 16 nolu parsel arasında mükerrerlik bulunduğunun tespit edildiği, 6292 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmanın yapıldığı tarihteki taşınmazların hukuki durumun dikkate alınması gerektiği, bu nedenle hangi tapu kaydının geçerli olacağının ilk önce tespitinin zorunlu olduğu,

parseller arasındaki mükerrerlik giderilmeden ve davacı adına kayıtlı taşınmazların tapusunun geçerli olup olmadığı tespit edilmeden taşınmaz hakkında 6292 sayılı Kanunun 11 inci maddesi uyarınca çalışma yapılamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvuruları esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.