Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/642 K.2023/4003

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne yeniden esas hakkında karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların mülhak Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfı'nın galle fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hangi vakıf hakkında açıldığının anlaşılamadığını, davanın kabulüne karar verilmesi için vakfiyede öngörülen şartların davacılar nezdinde gerçekleşmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfı'na ait vakfiyelerde evlada galle bırakılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dosya kapsamına göre davacıların vakıf evladı olduklarının sabit olduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların dosya kapsamında yer alan nüfus kayıtları kapsamı ile mütevellilerden İsfendiyaroğlu (...) ...’nin soyundan geldikleri ve bu yönde mirasçılık belgesinin dosyaya sunulduğu, üç ayrı vakfiyesi bulunan Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfı'nın vakfiyelerinde evlada galle öngörülmediği,

dolayısıyla davacıların galleye müstehik vakıf evladı olmadıkları ancak "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereği Vakıf ile soybağını sağladıklarından vakıf evladı olduklarının sabit olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

yeniden kararla davacıların ... ilinde kurulu Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfının galleye müstehik vakıf evladı olduklarının tespitine yönelik davanın reddine, davacı ..., ..., ..., ... ve ...'ın ... ilinde kurulu Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfı'nın vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinde terditli talepte bulunulmadığını, davanın tamamen reddine karar verilmesi gerektiğini açıklayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacıların mülhak Melik Kasım Bin Melik İsfendiyar Vakfı'nın evladı olup olmadıkları hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 75 ve 76 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,