Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/6748 K.2024/3852

Taraflar arasındaki dava mükerrer kaydının iptaline ilişkin olup yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile, kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1954 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında, Ankara ili Elmadağ ilçesi ... Mahallesinin 510 parsel sayılı 38.700,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve ... adına tespit edilmiş ve 24.01.1956 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. 26.11.1973 tarihinde yapılan satış ile ... adına tescil edilmiş, intikal ile de verasette iştirak şeklinde davacılar adına tescil edilmiştir. 2015 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu ile eski 510 parsel sayılı taşınmaz yeni 139 ada 61 sayılı parsel altında ve 38.714,56 m2 yüzölçümü ile davacılar ... oğlu ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ... oğlu ... ve ... oğlu ... adlarına kaydedilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri davacıların, Ankara ili Elmadağ ilçesi ... Mahallesi ... Mevkii 139 ada 61 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, Hazineye ait 139 ada 62 parsel sayılı mükerrer olarak tescil edildiğini ileri sürerek mükerrer tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır. Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "dava konusu Ankara ili Elmadağ ilçesi ... Mahallesi eksi 510 (yeni 139 ada 61 parsel) nolu parselin tapulama çalışmaları sonucu 24.01.1956 tarihinde tarla vasfı ile tescil edildiği, taşınmazın alanının 38.714,56 m2 olduğu, ...

Mahallesi 2111 nolu ve 57.144,00 m2 yüzölçümündeki Hazine adına kayıtlı parselin ise Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.11.1980 tarihli ve 1977/220 Esas, 1980/319 sayılı kararı ile hükmen 07.09.1981 tarihinde oluştuğu, sonradan kesinleşen başka parsellerle mükerrerlik arz eden bölümlerinin iptalinden sonra tescil edilen 12.644 m2 yüzölçümündeki parselin 5 parçaya ifrazı sonunda oluşan ve 7.285,20 m2 yüzölçümlü tarla vasıflı eski 2328 (yeni 139 ada 62 parsel) nolu parselin tamamının Ankara ili Elmadağ ilçesi ...

Mahallesi eksi 510 (yeni 139 ada 61 parsel) nolu parsel içerisinde kaldığı anlaşılmıştır. Davacıların maliki olduğu ve kadastro sonucu 24.01.1956 yılında tapuya tescil ile oluşan 139 ada 61 parsel sayılı taşınmazın içerisinde Hazineye ait bulunan 139 ada 62 parsel sayılı taşınmazın sonradan tescil ilamı ile 07.09.1981 yılında mükerrer olarak tescil edilmiş olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, davacılara ait Ankara ili Elmadağ ilçesi ...

Mahallesi Eskikışla Mevkii 139 ada 61 parsel sayılı taşınmaz ile mükerrer olduğu anlaşılan Hazine adına kayıtlı Ankara ili Elmadağ ilçesi ... Mahallesi Eskikışla Mevkii 139 ada 62 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının iptaline" karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf taleblerinin maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden kabulü ile, kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiş olup, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, mükerrer kaydının iptaline ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacılar vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.