Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7018 K.2024/2389

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı ... vekili ve Kaş Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında 104 ada 3 parsel sayılı 153,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın murisinden kendisine intikal ettiği ve zilyetliğinde bulunduğu, kök muris adına vergi kaydı olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ..., taşınmazın ortak kök muris ...'dan intikal edip, taksim edilmediği iddiasına dayanarak, bozma ilamından sonra, Kaş Belediye Başkanlığı da, dava konusu yerin Belediye adına tescili istemi ile davaya katılmışlardır.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın reddine, 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 16.05.2005 tarihli ve 2005/6497 Esas, 2005/4219 Karar sayılı ilamı ile, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi, davacı tarafından sunulan vergi kaydının keşifte uygulanması gerektiği belirtilerek, eksik inceleme ve araştırma nedeni ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, taşınmazın içerisinde 2 tanesi çok yaşlı badem ağacı 1 tanesi 35-40 badem ağacı olmak üzere 3 adet badem ağacı bulunduğu, taşınmazın m2 miktarı değerlendirilmek sureti ile ziraat bilirkişisi tarafından bu ağaçlar yeterli görülerek bademlik vasfında görüldüğü imar ihya için bu durum yeterli görülmesi ihtimalinde dahi taşınmaza uzun yıllardır zilyetlik iradesini göstererek kullanımda bulunan bir kimsenin olmamasının alınan beyanlardan anlaşıldığı,

müdahil Belediye Başkanlığının talebinde belirtilen hususların değerlendirilmesinde ise taşınmazın öncesinin köy boşluğu olmadığı, sebebinin ise çok önceki yıllardan itibaren vergi kaydına bağlanmış gerçek kişiler tarafından zilyetlik edilerek kullanılan alanlardan olması ve köy boşluğu durumuna haiz olmaması, ayrıca Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereğince bu türlü yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olabileceği gerekçeleri ile,

davacı ve müdahil davacıların davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu Antalya ili Kaş ilçesi Bayındır mahallesi cami mahallesi mevkii 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereği bademlik vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan badem ağaçlarından bir tanesinin ...

Uysal mirasçıları kullanımında olduğunun yazılmasına karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve Kaş Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacılar vekili ile asli müdahil Kaş Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile asli müdahil Belediye vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Somut olayda, Mahkemece, her ne kadar, taşınmazda uzun yıllardır zilyetlik iradesini göstererek kullanımda bulunan bir kimsenin olmamasının alınan beyanlardan anlaşıldığı, müdahil Belediye Başkanlığının talebinde belirtilen hususların değerlendirilmesinde ise taşınmazın öncesinin köy boşluğu olmadığı, sebebinin ise çok önceki yıllardan itibaren vergi kaydına bağlanmış gerçek kişiler tarafından zilyetlik edilerek kullanılan alanlardan olması ve köy boşluğu durumuna haiz olmaması,

ayrıca Kadastro Kanunu 18. maddesi gereğince bu türlü yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olabileceği gerekçeleri ile 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereği bademlik vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan badem ağaçlarından bir tanesinin ... mirasçıları kullanımında olduğunun yazılmasına karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki, Mahkemece, davacı ve davalıların gerçek kişiler olduğu (asli müdahil Belediye dışında) Hazine tarafından, bu dosyada dava konusu edilen taşınmaz için dava açılmadığı gibi Hazine'nin açılan davaya usulüne uygun olarak katılmadığı, bir başka deyişle davanın kişiler arasındaki kadastro tespitine itirazdan kaynaklandığı gözetilmeden, Hazine'nin resen davaya dahil edilerek, Hazine adına tescil kararı verilmesi doğru olmamıştır.

O halde, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, dosya kapsamına göre davacı taraf, davasını ispat edemediğinden, Mahkemece, tespit gibi tescile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.