Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7432 K.2025/657

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalılar murisi adına kayıtlı Yalova ili Altınova ilçesi ... köyü 118 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının orman olduğu ve bu taşınmazın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığının belirlendiğini, dava konusu taşınmazın bir kısmının öncesi itibari ile orman olduğu gibi yapılan orman kadastrosu çalışmaları sırasında orman tahdit sınırları içinde bırakıldığı ve halen eylemli durumları itibari ile orman niteliğine haiz olduğunu,

taşınmazın kazandırıcı zamanaşamı veya diğer yollar ile özel mülkiyete konu oluşturmasının hukuken mümkün olmadığını belirterek Yalova ili Altınova ilçesi Aktoprak köyü, 118 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bir kısmı orman niteliğine haiz olduğundan taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın tapu kaydı üzerinde var ise üçüncü kişi yada kurumlar lehine mevcut tüm şerhlerin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 05.02.2019 tarihli ve 2016/7044 Esas, 2019/612 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle.

"Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı,yörede ilk orman kadastrosunun 1949 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış ve kesinleşmiş olduğu, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın tahdide göre orman sınırları dışında kaldığı belirtilmiş ise de rapor ekinde yer alan çakıştırmaya göre aslında 1949 yılında yapılan tahdidin incelenmediği, 1975 yılında yapılan 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamasına göre taşınmazın konumunun belirlendiği,

bu haliyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmediği,bu nedenle; öncelikle eksiklikler tamamlanarak, bir orman mühendisi, bir harita mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmesi ve çekişmeli taşınmaz ile çevresinin kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon, 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde,

ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınması, raporlarında taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların sayısı yaşı dağılımı, cinsi kapalılık oluşturup oluşturmadığı hususunda açıklama yapmaları istenmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; denetime elverişli bilirkişi raporlarına göre taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı gibi memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre ve eylemli durum itibari ile de orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.