Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7700 K.2024/3220

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosun itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında,Gümüşhane ili Şiran ilçesi Ardıçlı Köyü çalışma alanında bulunan ve davacı Hazine adına tapuda kayıtlı olan eski 292 parsel sayılı 33.250,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 175 ada 68 parsel numarasıyla ve 31.646,18 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sonucunda Hazineye ait parselin yüzölçümünün eksildiğini ve meydana gelen eksilme miktarının tecviz sınırlarının dışında kaldığını beyanla, uygulama kadastrosuna itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda uygulama kadastrosunun usul ve Kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf istemiz üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.