Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7897 K.2025/651

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tespite itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1981 yılında yapılan kadastro sırasında Kurtuluş Mahallesi çalışma alanında bulunan 332 ada 1 parsel sayılı, 9300 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ılgınlık hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Şerife Sine'nin, tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı, ... , ..., ..., ... ve ... 'nin de miras yolu ile gelen hakka dayanarak katıldıkları davanın görevsizlik kararı ile gönderilmesi üzerine Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 332 ada, 1 parsel sayılı 26.118 metrekarelik taşınmazın 16.06.1982 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide kum çayına denk gelen ve mor renkle taralı 1.380,00 metrekare yüzölçümlü bölümü dışındaki 24.738,00 metrekare yüzölçümlü bölümünün Sipahi oğlu ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş;

hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.02.2021 tarihli, 2018/3568 Esas, 2021/1423 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle.

Mahkemece dava konusu taşınmazın, davacı tarafın dayanağı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de; keşif sırasında taşınmaza uygulanan 08.08.1978 tarih 10 sıra numaralı, 9.300 metrekare yüzölçümlü tapu kaydının batı sınırının “ılgınlık arazi” okuduğu gibi; değişebilir sınırlı olması nedeni ile miktarı ile geçerli olan bu tapu kaydının kadastro sırasında dava konusu taşınmaza sınır olan 9312 metrekare yüzölçümlü 332 ada 2 parsele revizyon gördüğü,

çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamında kaldığından söz edilemeyeceği, ancak kaydın miktar fazlasını oluşturan taşınmaz üzerinde davacılar yararına imar-ihya nedeniyle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığının yöntemince araştırılmadığı, jeolog bilirkişi incelemesi yapılmadığı, 1982 yılında sadece fen ve mahalli bilirkişi eşliğinde yapılan keşfe göre karar verildiği, hava fotoğrafları da incelenmek sureti ile davalar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının araştırılması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabul kısmen reddine, Manisa ili Gördes ilçesi Kurtuluş Mahallesi, 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, 20.05.2022 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 20.018 m2’lik bölümünün tarla vasfı ile tamamı payları oranında ... ve arkadaşları adına, ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 6100 m2’lik kısmının ifraz edilerek Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.