Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7955 K.2024/4042

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosun itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Sinop ili Merkez ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, temyize konu edilen tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 1002 parsel sayılı 8.758.62 m2 taşınmaz yeni 102 ada 86 parsel olarak 8.576,82 m2 yüzölçümüyle; davalılar adına kayıtlı eski 927 parsel 8.567,79 m2 yüzölçümünde iken yeni 102 ada 87 parsel numarasıyla 8.412,28 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

Davacı vekili, çekişmeli taşınmazlar arasındaki sınırın hatalı belirlendiği iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacının davasının reddine, dava konusu Sinop ili Merkez ilçesi ... Köyü Köyaltı Mevkiinde kain 102 ada 86 parsel ve 102 ada 87 parsel sayılı taşınmazların yenileme kadastrosu tespiti gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; davacı vekilince bu kez temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.