Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7966 K.2023/1714

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; ... ili .... ilçesi ... Mahallesi'nde bulunan ve davacılara ait olan 4611 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B uyarınca yapılan çalışmalarda orman sınırlarına dahil edildiğini, orman kadastro komisyonunca taşınmazın uzun yıllar önce orman vasfını yitirdiği ve arsa vasfında olduğu hususunun gözardı edildiğini ileri sürerek, dava konusu parsel hakkındaki işlemin iptali ile taşınmazın davacılar lehine orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Dava konusu taşınmazın, 469,00 metrekare yüzölçümlü olarak arsa vasfıyla tapuya kayıtlı olduğu, beyanlar hanesinde taşınmazın orman sınırları içinde kaldığına yönelik 28.03.2014 tarihli açıklama bulunduğu ve davacıların mirasbırakanı adına kayıtlı iken 03.11.2015 tarihinde intikal suretiyle davacılar adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; davacıların aktif dava ehliyetlerinin ve dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığını, davanın usulden ve esastan reddi gerektiğini beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde bulunduğu, itiraza konu komisyon çalışmasında da orman sınırları içinde bırakıldığı, dava konusu yerin 2/B madde uygulamasının ön şartı olan 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmediği ve 2/B madde şartlarını taşımadığı,

6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartma ya da çıkartmama yetkisi orman kadastro komisyonlarına ait olup, gerçek kişilerin çıkarma ya da çıkarmama konusunda Orman İdaresini zorlayamayacağı gibi, devlet ormanlarından orman rejimi dışına çıkartma işlemi yasa hükmü gereği olarak Hazine yararına olacağından davacıların dava açmada hukuki yararlarının ve aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davacılar adına arsa vasfıyla kayıtlı olan dava konusu 4611 parsel sayılı taşınmazın davacıların murisi tarafından 30.09.1991 tarihinde satın alındığını, bu tarihte taşınmazın ham toprak vasfında olduğunu, taşınmazın üst tarafından geçen yol ile orman sınırının açıkça belirli olduğunu, taşınmazın orman sınırının altında kaldığını ve yapılaşmaya uygun bir bölgede olduğunu, hatalı şekilde orman sınırları içerisine dahil edildiğini, davada hukuki yararlarının ve aktif dava ehliyetlerinin olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tapuda beyanlar hanesinde orman şerhi bulunan taşınmazın, davacılar lehine orman tahdit sınırları dışına çıkartılması istemi ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 6831 sayılı Kanun hükümleri ve yerleşik Yargıtay kararları doğrultusunda 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulaması ile orman rejimi dışına çıkarma yetkisinin orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, gerçek kişilerin bu konuda dava yolu ile dahi olsa orman idaresini zorlama yetkisinin olmadığı,

ayrıca orman rejimi dışına çıkarma işleminin yasa gereği Hazine lehine olabileceği gerekçesiyle davacıların davada hukuki yararlarının ve aktif dava ehliyetlerinin olmadığı, bu nedenle davanın (usulden) reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacılar vekilinin tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, tapu kaydının beyanlar hanesinde orman şerhi bulunan taşınmazın, davacılar lehine orman tahdit sınırları dışına çıkartılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Kanun'un 2B maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,