Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/805 K.2024/252

Taraflar arasında Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ...'in Gaziantep'te kurulu Mülhak ... Efendi Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu Mülhak Kamalakzade ...Efendi Vakfının vakıf senedinde batın şartının olmadığı, Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.04.1996 tarihli ve 1996/276 Esas, 1996/506 Karar sayılı dosyasındaki davacıların Süleyman Karabulut ve arkadaşları olduğu, davacıların Mülhak...

Efendi Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verildiği, kararın Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 21.01.1997 tarihli ve 1996/11426 Esas, 1997/195 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, İlk Derece ilamındaki herhangi biriyle davacıların bağının kurulması halinde davacıların da vakıf evladı olduklarının tespitine karar verileceğinden nüfus kayıt örnekleri ve bilirkişi raporu incelendiğinde davacının büyük ninesi... ... ile ...

Karabulut'un kardeş ve....'nın çocukları olduğu, davacı ...'ın çocuğu, Kadriye'nin torununun kızı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının Mülhak .... Efendi Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ...'ın... ... ...'nun torunu ....'in de...'nin kızı olduğu, ... ile ...

Karabulut'un kardeş oldukları, ...'nın dava konusu vakfın gelirinden hisse aldığı ve çocukları....ın Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.1996 tarihli ve 1996/276-506 Esas, Karar sayılı ilamı ile davalı vakfın galle fazlasına müstahak evladı olduğuna karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi ilamının derecattan geçerek Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 21.01.1997 tarihli ve 1996/11426 Esas, 1997/195 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, bu hali ile davacı tarafından galle fazlasına hak kazanmak için ilk şart olan soybağının dosya arasındaki nüfus kayıtları ile ispat edildiği,

ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği bakımından ise; dosya kapsamına alınan bilirkişi raporunda batın şartının öngörülmediğinin belirtildiği, ayrıca vakıf senedinin 3. sayfasında galleden yararlanma şartlarının anlatıldığı kısımdaki “zükur (erkek evlat) ve inas (kız evlat)” ile “batnı evvel ve sani itibar etmeyin” tabirleri kız-erkek ayrımı yapılmadığı ve batın tertibi olmadığı anlamına geldiği dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı,

İlk Derece Mahkemesinin kısa karar ve hükmünde davacıların davalarının ayrı ayrı kabulüne karar verilmesi hatalı ise de; davada sadece bir davacının olup onun hakkında karar verildiği nazara alındığında bunun maddi bir hata olduğu ve yerinde düzeltilebileceği nazara alınarak kaldırma sebebi yapılmadığı,

sonuç olarak yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle vakıf ile evlatlık bağı kurulduğu ve batın şartının öngörülmediği dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliği çok iyi araştırılma gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve davacının vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduğuna dair şartlara sahip olup olmadığını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.