Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/8066 K.2023/1624

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, tavzih talebinde bulunanlar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Tavzih talep edenler vekili Av. .... 26.04.2021 havale tarihli dilekçesi ile; Çarşamba Kadastro Mahkemesi’nin 1978/36 esas 1995/36 sayılı kararının hüküm kısmının ikinci paragrafındaki "dava konusu ... Köyü çalışma alanına ait 674 parsel nolu taşınmazın 4 pay kabul edilerek 3 payın ... eşi ... kızı ... ile 1 payın ... oğlu ... adına tapuya tesciline" şeklindeki hükmün ...'nın hisse oranın 1, ...'nın hisse oranının ise 3 olacak şekilde tashih kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Karşı taraf, talebin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 1978/36 Esas, 1995/36 Karar sayılı ek kararıyla, talepte bulunanlar vekilinin tashih ile düzeltilmesini talep ettiği hususun, kararın hüküm kısmındaki "3 payın ... adına", "1 payın ... adına" olan ibarelerdeki payların yer değiştirmesine yönelik olduğu, bir tarafın payının azaltılıp diğer tarafın payının arttırılmasının bir tarafın yükümlülüğünü arttırıp, hükümdeki diğer kişilere hak sağlayacak olması, bu hususun tashih edilebilecek hususlardan olmadığı,

her ne kadar hüküm fıkrasındaki payların yazımı hatalı ise de, taraflara yüklenen hakların hükümden sonra artırılmasına ya da azaltılmasına ilişkin olarak yapılacak bir usul işlemine cevaz veren yasal düzenlemenin bulunmadığı; talep edenler vekilinin tashih talebine uygun olarak yapılacak işlemin, hükmün değiştirilmesi mahiyetinde olduğu ve tarafların yükümlülüğünü genişlettiği; hakimin dosyadan el çekmesinden sonra, hükümde anılan tarzda bir değişiklik yapma yetkisinin bulunmadığı gözetilerek, paylara yönelik tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ek kararına karşı, tashih talebinde bulunanlar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Tavzih talebinde bulunanlar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Talep, kesinleşen hükmün tavzihi istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, hükmün talep edildiği şekilde tavzihinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 19.04.2022 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup tavzih talebinde bulunanlar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V.KARAR

Açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 1978/36 Esas, 1995/36 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına ,