Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1213 K.2025/620

kurulmak suretiyle davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ

Çanakkale Kadastro Mahkemesi

SAYISI

2018/63 E., 2021/57 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararın kaldırılması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Tasfiye Halinde İda Seramik İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili dava dilekçesinde özetle.

Çanakkale ili Çan ilçesi Etili köyünde 6831 sayılı Orman Kanunu' nun 2/B maddesi kapsamında kadastro çalışması yapıldığını ve askıya çıkartıldığını, 2/B komisyonunun çalışmaları sırasında, davacı şirketin önceden hak sahibi olduğu Çanakkale ili Çan ilçesi Ayıtlıdere mevki, 112 parselden ifrazla oluşturulacak taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmadığını ve davalı adına bırakıldığını ileri sürerek,

112 parselde kayıtlı taşınmazın 42.849 m2'lik kısmının tefriki ve ifrazı ile oluşturulacak parselin 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca yapılan kadastronun iptali ile uzun yıllardır tarım arazisi olup ormanla ilgisi bulunmayan taşınmazın orman dışına çıkarılarak Hazine adına tesciline, davacının taşınmazın kullanıcısı olarak kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "...

112 parselde sayılı 42.849,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkarılmamış olduğu, ancak orman kadastrosunca verilen bu kararın mahkeme nezdinde yapılan itirazlar nedeni ile kesinleşmemiş olduğu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarının uygulanması sonucunda dava konusu alanın bitki örtüsü ile kaplı olduğu, tarım alanı olarak kullanıldığı yönünde kuvvetli delillerin bulunmadığı, bu yerin 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmediği ..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş;

hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... eski 112 parsel sayılı taşınmazın hükmen orman olarak tesciline karar verilen nizaya konu taşınmaz bölümünün yapılan ifraz sonucu 1873 parsel numarası verilerek halen orman vasfıyla Hazine adına kayıtlı olduğu, dava konusu edilen taşınmazın orman kadastro çalışmaları sırasında orman sayılan yer olarak tespit edildiği ve 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi çalışmalarında orman sınırları dışına çıkarılmadığı,

orman tahdidi içinde bulunan taşınmazların hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması isteğiyle orman idaresini zorlayıcı nitelikte davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, orman kadastrosu yapma ve orman rejimi dışına çıkarma yetkisinin orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, davanın eski 112 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 1873 sayılı orman parselinin 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılıp Hazine adına tapuya tescil edilmesi istemine ilişkin olduğu,

buna göre hükmün gerekçesinde hata edildiği ..." gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.