Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1483 K.2023/2564

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 22.04.2021 tarihli ve 2019/2706 Esas, 2021/3809 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talebinde bulunulmuş, Dairenin 01.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/9675 Karar sayılı kararı ile, karar düzeltme isteminin reddine, 660 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, vekil edeni bankanın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamında her türlü vergi, resim dahil her türlü harçtan muaf olduğu açıklanarak, Dairenin 01.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/9675 Karar sayılı kararındaki 660 TL para cezasının kararın tavzihi suretiyle kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 138 inci maddesine göre fon ve fon bankaları hakkında 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nda yazılı tazminat ve para cezaları uygulanamaz. Anılan maddede 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer alan para cezalarının fon ve fon bankaları hakkında uygulanmayacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi, bu yönde herhangi bir kanun hükmü de mevcut olmadığından, davacı bankanın karar düzeltme isteminin reddi halinde, 1086 sayılı Kanun'un 442/3 üncü maddesi uyarınca para cezasından sorumlu tutulmasında kanuna aykırılık bulunmamaktadır.

O halde Dairenin 01.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/9675 Karar sayılı ilamına yönelik tavzih isteminin reddine karar verilmelidir.