Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1868 K.2024/7994

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Amasya Kadastro Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş bu kez davacı vekili tarafından kararın temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sonucunda Merzifon ilçesi Hırka köyü 155 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 32.165.560,93 metrekare yüzölçümü ve orman vasfında Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Mesudiye köyü muhtarı ... 23.02.2021 tarihli dilekçesi ile kendi köy sınırları içerisinde yer alan ormanlık alan ve Darıkolu yaylasının hatalı olarak Hırka köyü içerisinde tespit edildiğini belirterek tespitin iptali ile taşınmazların kendi köy sınırları içerisinde gösterilmesi istemiyle dava açmıştır.

Yargılama devam ederken 2020 yılında bölgede 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 22/2-A maddesi gereğince uygulama kadastro çalışması yapılmış olup davacı vekili 11.05.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile keşifte belirlenecek kısmın Mesudiye köyü içerisine dahil edilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda kadastro çalışma alanına 3402 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi gereğince 7 gün içerisinde Kadastro Müdürlüğü nezdinde itiraz edileceği davacı tarafça böyle bir itirazda bulunulmadığı, ayrıca orman alanlarından yararlanma şekli ve bölgelerini belirleme yetkisinin Orman İdaresine ait olduğu gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmekle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu reddedilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.