Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2156 K.2025/827

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Balıkesir ili Sındırgı ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 181 ada 51 parsel sayılı 114.225,55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliği ile orta malı olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Balıkesir ili Sındırgı ilçesi ... köyü 181 ada 51 parsel sayılı taşınmazın üzerinde 20 - 25 yaşlarında karaçam ağaçlarının bulunduğunu ve kapalılık oluşturarak orman vasıfını taşıdığından ormanla bir bütünlük oluşturduğunu, toprak özelliği olarak da orman toprağı özelliğinde olduğunun tespit edildiğini, parselin eylemli orman olması ve toprak muhafaza fonksiyonu bulunması nedeniyle mera olmadığını beyanla, tapunun özel sicilinde Balıkesir Mera Komisyonu tarafından mera vasfı ile tescili yapılan taşınmazın davalılar adına yapılan tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevabında; dava konusu Sındırgı ilçesi ... köyü 114.225,55 m2 yüzölçümlü 181 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanunu'nun (4342 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin (a) bendi kapsamında değerlendirilen kadim mera olarak tabir edilen alanlardan olduğunu, bu nedenle Balıkesir İli Mera Komisyonu tarafından mera olarak tespit ve tahsis edildiğini, mera teknik ekibince ... köyünde tespit tahdit çalışmalarına 21.09.2006 tarihinde başlanıp 23.01.2008 tarihinde tamamlanarak 4342 sayılı Kanun'un 12 nci maddesine göre tahsis çalışmalarını gösterir askı ilan cetvelinin 27.09.2013 tarihinde askıya çıkarıldığını,

dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın kadimden beri mera olarak adı geçen köy halkı tarafından kullanıldığını, taşınmazın orman ile bir ilgisinin olmadığını, dava konusu taşınmazdaki bitki örtüsünün yaklaşık %10-15'nin kaliteli, %75-80'in ise kalitesiz bitkilerden oluştuğunu, halen hayvan otlatılan taşınmazın fiili durum itibari ile mera olduğunu, üzerinde birkaç tane gelişmemiş orman ağacının bulunmasının taşınmazın eylemli orman olduğunu göstermeyeceğini, parselin fili durum itibariyle mera vasfında olduğunu, köyün geçim kaynağının tarım ve hayvancılık olduğunu,

mevcut hayvan sayısı da dikkate alınarak köyün bu meraya ihtiyacının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davanın süresi içinde açılmadığından süre yönünden reddi gerektiğini, bölge halkının genel olarak hayvancılık ile geçindiğini, dava konusu taşınmazın da bölge halkı tarafından mera olarak kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 06.11.2014 tarihli ve 2013/186 Esas, 2014/157 Karar sayılı kararla verilen, davanın kabulüne ve Balıkesir ili Sındırgı ilçesi ... köyünde kain davaya konu edilen 181 ada 51 parselin davalı Hazine adına özel sicilde mera vasfı ile yapılan tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin önceki karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2017/3372 Esas, 2021/963 Karar sayılı ilamıyla; "...

Balıkesir ilinin 6360 sayılı ve 12.11.2012 tarihli kanunla büyükşehir olduğu ve davalı ...' nün tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Sındırgı ilçesinin belediyesine katıldığı, bu nedenle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1 nci maddesinin 13 ncü fıkrası gereğince işlem yapılmak suretiyle anılan Belediyenin usulünce davaya katılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu Balıkesir ili Sındırgı ilçesi ... Mahallesi 181 ada 51 parsel sayılı taşınmazın orman ağaç ve ağaçcık türleriyle kaplı ve kapalı olmasından dolayı orman muhafaza karakteri taşıdığı, topraklarının esmer orman toprağı karakterinde olduğu, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına göre evveliyatının orman arazisi olduğu, bilim ve fen bakımında orman arazisi niteliği taşıdığı,

dava konusu çekişmeli parsel üzerinde bulunan orman ağaç ve ağaççıklarına ait orman bitki örtüsü florasının şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, taşkınları toprak erozyonunu toprağının strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici su verimini arttırıcı etkisi meyli erozyon şiddeti iklim ve su rejimine olan tesir dereceleri ile seri ve bölme bütünlüğü gibi esaslar da dikkate alınarak hayvancılıkta kullanılmasında yarar bulunmayan yerlerden olduğu, sürülecek, ekilip dikilecek alanlardan olmadığı, keşif mahalinde dinlenen mahalli bilirkişilerce de parsellerin uzun süredir ekilip biçilmediği,

kimse tarafından kullanılmadığının belirtildiği ve köyde yeteri kadar mera arazisinin de olduğunun ifade edildiği, taşınmazın evveliyatı ve eylemli hali itibariyle ormancılık faaliyetleri ve ekonomisi yönünden 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 nci maddesinde tanımı yapılan orman tanımı içine girdiği ve orman sayılan yerlerden olduğu, orman bilirkişi heyetinin raporunda taşınmazın kapalılık oluşturacak şekilde fıstık çamı ve karaçam ağaçlarından oluştuğunun tespit edildiği,

taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu hususunun saptandığı ..." gerekçesiyle, davanın kabulüne ve Balıkesir İl Mera Komisyonunun 26.04.2013 tarihli ve 763 numaralı kararının iptali ile dava konusu Balıkesir ili Sındırgı ilçesi ... mahallesi Kocaçukur mevki 181 ada 51 parsel sayılı taşınmazın orman vasfında Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.