Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2550 K.2025/196

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Hatay ili Antakya ilçesi ... Mahallesi 302 - 303 nolu bölmede kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde (... 2051 nolu OS taşının batısı) bulunan 5985,50 m2 lik orman alanının düzlenerek 140 m2 lik ev temeli atlıdığını, beton direkler dikildiğini ve 216 adet kızılçam ağacının sökülerek yok edildiğini, zeytin ağaçları dikildiğinin 09.10.2018 tarihinde tespit edildiğini, suç duyurusu üzerine davalının verdiği ifadesinde kendisinin yaptığını kabul ettiğini, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun (3194 sayılı Kanun) Geçici 16 ncı madde düzenlemesinin orman sayılan yerlere inşa edilen yapılar için geçerli olmayacağını ileri sürerek, müdahalenin men’i ile yıkım masrafları davalıya ait olmak üzere inşaatın kal’ini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 169 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesine göre 2/B çalışması yapıldığı, orman kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın devlet ormanı sınırları içerisinde bırakıldığı, askı ilanının yapılarak tespitin kesinleştirildiği, mahallinde yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları neticesinde dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrolarına göre orman sınırları içerisinde kaldığı orman vasfında olduğu,

tapu kaydının olmadığı, bu haliyle dava konusu yerin kamu malı niteliğinde olduğu, kamu malları üzerinde özel mülkiyet kurulamayacağı, kamu hizmeti yönünden tahsis edildikleri yetkili idarece kamu malı olmaktan çıkarılmadıkları sürece temlik edilemeyeceği, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği, devlet ormanlarında inşa edilmiş yapıların 3194 sayılı İmar Kanun'un Geçici 16 ncı madde düzenlemesine de konu edilemeyeceği ..." gerekçesiyle,

davanın kabulü ile davaya konu Hatay ili Antakya ilçesi Kavutçu Mahallesinde bulunan fen bilirkişisilerinin 16.09.2019 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kırmızı kalemle çizili 5985,50 metrekarelik alana davalı tarafça yapılan elatmanın önlenmesine, (A) harfi ile gösterilen dava konusu parselde yer alan ve (B) harfi ile gösterilen 220 metrekarelik alanlı binanın kal masrafları davalıya ait olmak üzere kal'ine, fen bilirkişileri raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesince;

"... yapılan araştırmada ve taşınmazın bilirkişi raporlarında belirtilen kısımının orman vasfında olduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecinin yansıtan tutanaklar, kararın dayandığı deliller ile kanuni sebepler ve gerekçe içeriğine göre, davanın esası ile ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı,

kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.