Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Hakkari ili Şemdinli ilçesi Yeşilova köyü ... mevkiinde kain 101 ada 1 parsel kapsamında tespit edilen ve ekli krokide belirtilen taşınmazın orman vasfı ile tespit ve tescil gördüğü, söz konusu taşınmaz üzerinde 40 yıldan fazladır müvekkilinin zilyet olduğunu, tescilin iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; tüm dosya kapsamından, orman, fen ve fotogrametri bilirkişi kurulunun gerekçeli, denetlenebilir ve objektif raporu, mahalli bilirkişilerin soyut beyanları, Mahkeme tarafından yapılan keşif ve hava fotoğrafları ile dava konusu taşınmazın orman niteliği taşıdığı hususları birlikte değerlendirilerek, davacının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190'a göre ispat külfetini yerine getiremediği, dolayısıyla MK 713'te bulunan şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; fen-fotogrametri-orman bilirkişi kurulu 21.06.2021 havale tarihli raporlarında; dava konusu alanın 1968 ve 1988 tarihli hava fotoğraflarının incelemesinde sınırlarının sabit olmadığı, tarla veya bahçe vasfı ile sürülü olmadığı, komşu orman parseli içinde benzer ağaçlıklarının olduğunun tespiti ile netice itibariyle konum itibariyle orman muhafaza karakterini ve orman niteliğini taşıdığını, tüm deliller ışığında kadimden beri orman arazisi niteliğinde olduğu,
6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca 101 ada 1 no'lu parseli dahilin bulunan ve dava konusu olan (C1) harfi ile gösterilen 25.172,21 m² alanın orman sayılan yerlerden olduğu yönünde mütalaada bulunulduğu, ziraat, inşaat mühendisi ve GD uzmanından oluşan bilirkişi kurulu 29.06.2021 tarihli raporunda;
dava konusu 101 ada 1 nolu parsel içinde kalan ve fen bilirkişi raporunda (C1) harfi ile gösterilen alanın mutlak tarım arazisi olduğunu, taşınmazın tarla olarak kullanıldığını, sınırlarının sabit olmadığını, küçük kısmında menengiç ağaçlarının olduğunu, %4-10 eğimde bulunduğunu, komşu parsellerin de benzer özellikte tarım arazileri ve orman arazilerinin bulunduğunu, söz konusu alanın 1968 tarihine göre öncesi ve sonrasında tarımsal arazi niteliğinde olduğu yönünde mütalaada bulunulduğu, Yerel Mahkemece dava konusu taşınmazın yüksek yamaç eğimine sahip olduğu, toprağının komşu orman parselleri ile benzer toprak yapısına sahip olduğu,
orman karakterinin muhafaza ettiği, gerek bilim ve fen yönünden ve gerekse mezkur kanunlar muvacehesinde salt orman sayılan yer olduğu, toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresinin kadimden beri orman arazisi olduğu ortaya konulmakla, Yerel Mahkemece mezkur orman bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik görülmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.
Davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı; eksik inceleme ve araştırma ile çelişen bilirkişi raporlarına dayanılarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğundan, bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.
Dava; kadastro çalışmalarında orman vasfıyla tespit gören Hakkari ili Şemdinli ilçesi hudutları dahilinde ve Anadağ köyü ... mevkiinde kain 101 ada 1 parsel numaralı taşınmazın içinde kalan bir kısım alanın tapusunun iptali ile davacı adına tescili talebine ilişkindir. Fen-fotogrametri-orman bilirkişi kurulunun 21.06.2021 havale tarihli raporlarının incelenmesinde; talep edilen taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2 nci maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olduğu anlaşılmıştır. Kanun gereği orman sayılan orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yoluyla kazanılması hukuken mümkün bulunmamaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ; Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.