Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2682 K.2025/3486

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca 2019 yılında yapılan kadastro sırasında ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 42317 ada 4 parsel sayılı taşınmaz edinme sebebinde parsel üzerindeki kargir tek katlı evin...oğlu ... tarafından yapıldığı ancak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/399 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu açıklanarak yüzölçümü, niteliği ve malik hanesi boş bırakılarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesiyle tescil istemli dava açmıştır.

Davacı tarafından takip edilmeyen davaya davalı Hazine vekili karşı tescil istemi bulunduğu bahisle yargılamaya devam edilmesini istemesi üzerine dava ayrılarak 2019/422 Esas numarasına kaydedilmiş ve davaya konu olan parseller hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; nazım imar planının onaylandığı 1999 yılından geriye doğru davacı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı,

çoğun içinde azı vardır kuralı gereğince davacı tarafından meydana getirilen muhdesatın tapunun beyanlar hanesine yazılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, 42317 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 4.946,94 metrekare yüzölçümüyle hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tapunun beyanlar hanesine, "Taşınmaz üzerinde bulunan ve 04.01.2023 tarihli harita mühendisi ek bilirkişi raporu eki krokide (A) harfiyle gösterilen 40 metrekare alanlı tek katlı kargir ev ve (B) harfiyle gösterilen 15 metrekare alanlı betonarme havuz ile taşınmazı çevreleyen beton direkli tel çiti ...

(TCKN ...) tarafından meydana getirilmiştir. 2022 tarihi itibariyle 5-6 yaşlarında 5 adet ceviz ağacı, 1 yaşında 5 adet ceviz ağacı, 4-5 yaşında 8 adet üzüm asması, 5-6 yaşında 1 adet dut ağacı, 2 yaşında 3 adet dut ağacı, 2 yaşında 5 adet badem ağacı, 5-6 yaşında 5 adet erik ağacı, 5-6 yaşında 2 adet armut ağacı, 5-6 yaşında 5 adet kiraz ağacı, 5-6 yaşında 3 adet elma ağacı, 5-6 yaşında 6 adet kayısı ağacı ve 5-6 yaşında 4 adet vişne ağacı .............'e aittir.

Taşınmaz ... kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; davalı Hazine vekili tarafından bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.