Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/269 K.2023/927

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, maliki bulunduğu Köyiçi mevkiinde kain 122 ada 136 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaltıldığını, 125 ada 130 ve 131 parsellerin yüzölçümlerinin ise arttırıldığını ileri sürerek, tesis kadastrosuna aykırı şekilde yapılan uygulama kadastrosunun iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından aynı sebeple ... Asliye Hukuk Mahkemesinde kadastro tespitine itiraz davası açıldığını ve mahkemenin 2016/129 Esas, 2017/124 Karar sayılı ilamıyla davanın reddedildiğini, davacıya ait 136 parsel sayılı taşınmazda herhangi bir azalma ve kayma söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkemelerinin 2016/129 Esas sayılı dosyasındaki davacı ve davalıların bir kısmının eldeki dava ile aynı olduğu, diğer davalıların ise taşınmazların eski malikleri oldukları, 2016/129 Esas sayılı dava dosyasında görülen davanın esastan reddine karar verilerek hükmün 11.05.2017 tarihinde kesinleştiği ve tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davanın 6100 sayılı Kanun'un 114/1-1 maddesi uyarınca eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 2016/129 Esas sayılı dosyada dava konusunun tapu iptali ve tescil talebine ilişkin iken eldeki davada uygulama kadastrosu sırasında yapılan tespite itiraz edildiğini, dolayısıyla her iki davanın konusunun aynı olmadığını, ilk derece mahkemesi tarafından deliller toplanmadan karar verildiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğu, kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6100 sayılı Kanun'un 114/1-i bendi uyarınca kesin hüküm şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-i, 369/1, 370, 371 inci maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,