Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2718 K.2025/1427

Taraflar arasında Milas Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 109 ada 164 parsel sayılı ve 232,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; edinme sebebinde bölgede 1964 yılında yapılan tesis kadastro çalışmaları sırasında hiç kimsenin kullanımında olmayan yer olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakılan taşınmazın, bölgede 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı, tespit tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla zaman öncesinde murisi ... ...'ın kullanımında olan taşınmazın davacı ...'a devredildiği ve halen ...'ın tasarrufunda bulunduğu belirtilerek, tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın müvekkili adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; “zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle çekişmeli 109 ada 164 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 232,20 m2 yüzölçümü ile tarla vasfı ile davacı ... adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.