Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2921 K.2023/4986

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve orman şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın hak düşürücü süre yönünden reddine şeklinde yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman tahdit çalışmaları 6831 sayılı Orman Kanuna göre 1964-1965 yıllarında yapılmış ve 29.05.1965 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra Kapaklı Beldesi sınırları içinde bulunan ve henüz sınırlaması yapılmamış ormanların orman kadastrosu ile, evvelce sınırlandırılması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla (3302 sayılı Kanun) değişik 2/B madde çalışmaları yapılmış ve 12.08.2003 tarihinde askı yoluyla ilan edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde, davaya konu taşınmazın tamamının 19.12.2007 tarihinde ilan edilen orman sınırlaması sonucundan orman sınırları içine alındığını, taşınmaz tapulu olduğundan dava açma süresinin 10 yıl olduğunu, taşınmaz sahiplerince kadimden beri özel mülkiyete tabi olarak kullanılageldiğini, bu nedenlerle ... ili ... ilçesi ... Mahallesi, 1010 ada, 1 parsel numaralı taşınmaz hakkında orman sınırlaması uygulamasının iptal edilmesi ve tapudaki şerhin kaldırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın orman kadastro sınırları içine alınan 390,87 m²'lik kısmının evveliyatının orman olmadığı, orman sayılmayan alan olarak değerlendirilmesi gerektiği, tapu kaydında dava açıldığı tarihte herhangi bir şerh olmadığı, orman şerhinin terkini yönünden davacıların hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ...

Mahallesi 1010 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi B.S tarafından düzenlenen 29.01.2019 havale tarihli raporunda A harfi ile gösterilen 390,87 m²'lik kısmının orman kadastrosunun iptali ile orman tahdit ve tespit sınırları dışına çıkartılmasına; taşınmazın beyanlar hanesinde şerh bulunmadığından şerhin terkini talebinin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde, müvekkili olduğu idare aleyhine nispi vekalet ücreti hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu yerin orman olduğunu tespit eden 15.11.2017 tarihli raporla daha sonra düzenlenen ve hükme esas alınan 15.08.2018 ve 04.02.2019 tarihli bilirkişi raporlarının tamamen zıt olduğunu ve son iki raporun yeterli araştırma yapılmadan hazırlandığını, dava konusu yerin orman olup olmadığının eski tarihli fotoğraflara da bakılarak incelenmesi gerektiğini, yapılan keşfe yerel bilirkişi katılmamasının hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın bulunduğu Kapaklı beldesinde ilk orman tahdit çalışmalarının 29.05.1965 tarihinde askı ilanına alındığı, dava konusu taşınmazın bu tahdit çalışmasında orman sınırları içinde bırakıldığı, daha sonra yapılan ve 12.08.2003 tarihinde askı ilanına alınan orman kadastro çalışmalarında da taşınmazın yine orman tahdit sınırları içerisinde bırakıldığı,

en son yapılan orman kadastro çalışmasının 12.02.2004 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın ise 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 11/1 inci maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24.10.2016 tarihinde açıldığı, İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı ...

İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/888 Esas ve 2021/140 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, dosyada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarıyla dava konusu taşınmazın orman olmadığı dolayısıyla orman kadastro komisyonu kararının iptalinin gerektiği hususunun net olduğunu, davalı tarafça sürenin istinaf sebebi dahi yapılmadığını, dava konusu taşınmazı orman sınırları içerisine alan orman kadastro komisyonu çalışmalarından müvekkillerinin haberdar olmadığını, işbu davanın süre bakımından reddedilmesinin açıkça müvekkillerinin mülkiyet hakkını sona erdirdiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman kadastrosuna itiraz davasının hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR