Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3249 K.2025/4424

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraza ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen karara karşı davalı Hazine vekili tarafından kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine, kamu düzenine ilişkin sebeplerle hükmün kaldırılarak yeniden hüküm verilmesine karar verilmiş, bu hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastro çalışması sonunda ... ilçesi ... Mahallesi 132 ada 14 parsel sayılı taşınmaz 50,57 m² yüzölçümü bahçe vasfında Hazine adına tespit edilmiş olup taşınmazın beyanlar hanesinde ...'ün kullanımında olduğu yönünde şerh verilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili 12.10.2010 tarihli dilekçesi ile; taşınmaz üzerinde bulunan yapının bir kısmının orman sınırı içinde kaldığını belirterek bu kısmın belirlenerek şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; 02.03.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre (B) harfi ile gösterilen 52,21 m² ve (C) harfi ile gösterilen 0,47 m²'lik bölümlerin orman sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile (B) ve (C) bölümlerinin orman sınırı içinde kaldığı hususunun tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmekle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilamı ile istinaf başvurusunun reddine, kamu düzenini ilgilendiren hususlar sebebiyle hükmün kaldırılmasına davacı lehine vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.