Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3538 K.2024/513

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davalı ... açısından husumet yönünden davanın reddine, dahili davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili Sındırgı ilçesinde Çıkrıkçı Mahallesinde yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 167 ada 12 parsel ... 5.269,79 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 ... Orman Kanunu (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'un kullanımında olduğu " şerhi yazılarak, tarla vasfında, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ili Sındırgı ilçesinde Çıkrıkçı Mahallesinde yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 167 ada 12 parsel ... taşınmazın kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan şerhin iptali ile kendi adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; " dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanakları getirtilerek mahallinde keşif yapıldığı, keşifte dinlenen yerel bilirkişiler beyanlarında, dava konusu taşınmazı davacının 30 - 40 kullandığı,

davacının yıllardır çeşitli ürünler ektiği, davalı ...' nin taşınmazla hiçbir ilgisinin bulunmadığı yönünde beyanda bulundukları, nitekim davalı ...'de 08.03.2021 tarihli dilekçesinde davaya konu taşınmazla ilgisi olmadığını, sehven üzerine yazıldığını ve taşınmazın davacı üzerine yazılması gerektiğini belirterek davayı kabul ettiği, davacının dilekçe içeriği ile 30.11.2021 tarihli beyanına göre zilyetlik şerhine yönelik talebinin söz konusu olduğu, 24.09.2021 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazın marjinal tarım arazisi vasfında olduğu,

taşınmazın orman niteliğini kaybettiği, tarım alanı haline dönüştüğü, tarla olarak kullanılmasında yarar olduğu, keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanı da dikkate alınarak davaya konu taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğu,

herhangi bir şekilde uzun süre kullanmama şeklinde iradi terk hususunun söz konusu olmadığı (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2014/8-211 Esas ve 2015/1179 Karar, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2019/292 Esas ve 2019/482 Karar), dolayısıyla önceki şerhin terkinine karar verilmesi gerektiği, bu davaların tapu kaydında malik olarak kayıtlı kişi ile beyanlar hanesindeki kişiye karşı yöneltilmesi gerektiği (Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2021/1098 Esas ve 2021/5204 Karar, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2019/854 Esas ve 2021/4491 Karar, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2014/972 Esas ve 2014/3181 Karar),

tapu kaydı gözetildiğinde Kadastro Müdürlüğüne husumet yöneltilmeyeceği gibi bu kurum açısından hasımda yanılmanın da söz konusu olmadığı, dolayısıyla kurum lehine harçlandırılmış dava değeri üzerinden vekalet ücreti verildiği, dosya kapsamına göre sehven zilyet olarak yazıldığı sabit olan davalı ...'nin davanın reddini istemediği ve davanın açılmasına sebebiyet vermediği için yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı,

tapu kaydı maliki olan davalı Hazine yargılama sırasında da açıkça ve doğrudan davanın reddini savunduğuna göre yargılama giderlerinin yarısından sorumlu olması gerektiği (Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2021/4902 Esas ve 2021/11042 Karar) kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın ... açısından husumet yönünden reddine, davacının davasının Hazineye izafeten Milli Emlak Müdürlüğü yönünden kısmen kabulü ile davaya konu 167 ada 12 parsel ...

5.269,79 metrekare yüzölçümündeki tarla vasfındaki taşınmazın tapu kaydında muhdesat bilgileri kısmındaki "Bu parsel 1990 yılından beri ... kullanımındadır." beyanın terkin edilerek beyanlar hanesine davacı ...'in kullanımın ve hak sahipliği şerhinin işlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş;

hükme karşı dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler beyanlarında dava konusu taşınmazın yaklaşık 30 - 40 yıldan beri davacının zilyetliğinde olduğu ve davacının burayı çeşitli ürünler ekmek suretiyle kullandığı,

davalı ...'nin de bu taşınmazla hiçbir ilgisinin olmadığı ve kendi adına kullanım şerhinin sehven yazılmış olduğu yönünde açık beyanda bulundukları, ilk derece mahkemesinin dosya içeriğine uygun kabul ve değerlendirmesinin yerinde olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, dahili davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ...

Kanun) 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup dahili davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.