Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3612 K.2024/973

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... ili Kaş ilçesi Çeşme Mahallesi çalışma alanında bulunan 173 ada 10 parsel ... 4.129,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ...

Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın 1980 yılından beri ....'nın kullanımında ve üzerindeki ahırın bu kişiye ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhler aynen kalmak suretiyle 14.03.2018 tarihinde yapılan ifrazla taşınmaz, 173 ada 13 parsel numarasıyla ve 3.540,08 metrekare yüzölçümlü olarak tarla vasfıyla.

173 ada 14 parsel numarasıyla ve 588,96 metrekare yüzölçümlü olarak yol vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları; çekişmeli taşınmazların davalı gerçek kişiler ile müşterek murislerinden intikal ettiğini ve taşınmazların müşterek muris tarafından yakın miras bırakanları ...'ya hibe edildiğini ve zilyetliğinde devredildiğini belirterek, taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesine yakın miras bırakanının fiili kullanımında bulunduğu ve muhdesatların da bu kişiye ait olduğuna dair şerh verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Davalı ... ve arkadaşları; davacıların iddia ettiği gibi hibe veya zilyetliğin devrinin söz konusu olmadığını, söz konusu belgenin sadece davacıların murisi ...’nın sağlık yardımından faydalanmak ve hastane masraflarının karşılanabilmesi amacıyla ilgili resmi kurumlara ibraz edilmek üzere düzenlenmiş bir belge olduğunu, bahse konu evde hiç kimsenin oturmadığını ve uzun yıllar kullanılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın uzun yıllar kök muris Mehmet'in kullanımında olduğu, sunulan zilyetlik devir senedine hukuki değer atfedebilme şartının lehine bağış yapılan taraf veya onun külli halefleri tarafından zilyetliğin devralınıp kullanılması olduğu, murisin vefatından sonra taşınmazı kimsenin kullanmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazlar, davaya konu kullanım kadastrosu öncesi itibariyle tapusuz yerlerden olup, kural olarak tapusuz taşınmazların menkul (taşınır) mal niteliğinde olması nedeniyle, yapılan sözleşmenin geçerli olabilmesi için zilyetliğin de fiilen devredilmiş olması zorunlu olup, dava konusu taşınmazların geldi kaydı olan 173 ada 10 parsel ... taşınmaz hakkında davacıların murisi ile davalıların murisi arasında düzenlenen 26.02.2009 tarihine kadar davalılar murisi Mehmet Sarıca'nın zilyetliğinde olduğunun davacı tarafın da kabulünde olduğu,

İlk Derece Mahkemesince yapılan keşifte dinlenilen ve davacı tanıkları tarafından davacı konusu taşınmaz ve üzerindeki evin davacıların babası olan murisleri ... ve davacılar tarafından hiçbir zaman kullanılmadığını beyan etmeleri karşısında, davacı tarafça taşınmazın tespit tarihi olan 09.04.2010 tarihi ve öncesinde murisleri ...'nın ve kendilerinin zilyetliğinde olduğu iddiasının ispatlanamadığı; zilyetlik devrinin gerçekleşmemiş olması nedeniyle, dayanılan hibe senedinin geçerliliği olmadığından davacılara taşınmazlarda adlarına kullanıcı ve muhdesat şerhi verilmesini sağlayamayacağı;

ilk derece mahkemesince de bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde usul ve Kanuna aykırılık bulunmadığı" belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.