Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4128 K.2025/1108

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Antalya ili Korkuteli ilçesi ... köyü çalışma alanında, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 220 ada 168 parsel sayılı ve 2.701,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kullanıcısının kim olduğunun belirlenemediği açıklanarak, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 220 ada 168 parsel sayılı taşınmazın aralıksız ve davasız olarak yirmi yılı aşkın süredir davacı tarafından tarla vasfıyla kullandığını ileri sürerek yapılan kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tesciline bu talepleri kabul görmezse şerhler hanesine davacının kullanıcı olduğunun tescil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kimsenin kullanımında olmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılın yerlerden olduğunu, davacı adına tespit yapılması için gerekli koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... yerel bilirkişilerin dava konusu taşınmazın önceden davacının babası tarafından, onun ölümü ile miras taksimi ile davacı tarafından ekin ekilmek suretiyle kullanıldığını beyan ettikleri, uzman bilirkişi heyetince hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ile toprak yapısının incelenmesinde de, dava konusu taşınmazın 1980 yılından önceki önceki tarihlerde çalılardan temizlenerek açık tarım alanı olarak kullanıma başlandığı, 1980 yılında imar ve ihyanın tamamlandığı, kadastro tespitine kadar tarım alanı olarak kullanımda olduğu,

ıslah edilerek tarım toprağı sıfatının oluştuğunun tespit edildiği, davacı lehine zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği ..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "... mahkemece icra edilen keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıkların, çekişmeli taşınmazın babasından taksimen davacıya kalan yer olduğu ve davacının zilyetliğini doğruladıkları, keşif neticesi alınan bilirkişi raporlarında yer alan,

1980 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın çalılardan temizlendiği ve açık tarım olanı olarak kullanıldığına yönelik saptama dikkate alındığında öncesi çalılık olan ve tarla niteliği ile tespit gören taşınmazda imar ihyanın tamamlandığının ve kazanma koşullarının davacı lehine oluştuğunun açık olduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus olmadığı ..." gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.