Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4360 K.2025/4559

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği Adana ili ... ilçesi ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, taşınmazı kahvehane, yem deposu vb. binalar yapmak suretiyle yirmi yılı aşkın süredir kullandığını belirterek müvekili adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 04.02.2013 tarihli ek raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterdiği toplam 1256.64 m² yerin ... köyünde bulunan son parsel numarasını takip eden parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) ve (D) harfleriyle gösterilen yere yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman İdaresi tarafından davacı adına tescil edilen bölüm yönünden temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 07.01.2014 tarihli ve 2013/8005 Esas, 2014/204 Karar sayılı kararında;

"...kanun gereği bu tür davalarda yapılması gereken ilânların yapılmadığı gibi 3402 sayılı Kanunun 14. maddede belirtilen kısıtlamaların ilgili yerlerden araştırılmadığı, alınan orman bilirkişisi raporunda da taşınmazın hava fotoğrafındaki konumu gösterilmediği gibi eski tarihli memleket haritasının kadastro paftası ile çakıştırılmasının yapılmadığı, davacı adına tescile karar verilen taşınmazın niteliğinin belirtilmediği, bu hali ile yapılan araştırmanın ve kurulan hükmün yetersiz olduğu, kanunî ilânlar yaptırıldıktan sonra,

en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile Medenî Kanunun 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden 15-20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmesi,

40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması yapılması gerektiği..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 26.11.2019 tarihli ve 2019/4435 Esas 2019/6931 Karar sayılı kararında;

"...davacıya, yenileme duruşma davetiyesinin usûlüne uygun biçimde tebliğ edilmediği ve dolayısıyla HMK'nın 150/1. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde, duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin isabetsiz olduğu..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; "...hava fotoğraflarının incelenmesi neticesinde, dava konusu taşınmazın 1950 yılı, 1973 yılı, 1985 yılı, 1922 yılı hava fotoğraflarında boş olduğu,

2000 tarihli uydu görüntüsünde dava konusu alanda keşif günü tespit edilen yapıların mevcut olduğunun tespit edildiği, buna göre dava konusu taşınmazda zilyetliğin 1992 yılından sonra 2000 yılından önce başladığı, dava tarihinin 16/04/2010 tarihi olduğu göz önününe alındığında davacı tarafın sürdüğünü iddia ettiği zilyetliğinin davasız aralıksız henüz yirmi yılı doldurmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.