Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4406 K.2025/5471

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın birleşen dosya davacısı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kamu düzenine ilişin nedenlerle başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen dosya davacısı ... tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin davanın niteliğinden reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca 2021 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, temyize konu edilen tapuda davacı ...'ın elbirliği ortağı olduğu eski 2040 parsel sayılı 550,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ...... parsel numarasıyla ve 522,67 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sonucu ortağı olduğu 20 40... parsellerin yüzölçümünde değişiklik olduğunu açıklayıp 20 38... parsel sahiplerine husumet yönelterek tespite itiraz davası açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "...Tüm dosya kapsamı, dosyadaki bilgi ve belgeler ile mahalli bilirkişi beyanları ve yöntemine uygun olarak hazırlanan ve mahkememizce itibar edilen bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde, Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve kadastro tespit tutanak bilirkişi.

Dava konusu taşınmazları gezdiklerini, harita mühendisi bilirkişiye taşınmazları ve çevresini gösterdiklerini, 1 ve 2 parsel arasındaki su arkı ve tümseği 2 ile 3 parsel arasındaki küçük su arkı ve kazığı, 3 ile 4 parsel arasındaki parsel sahiplerine ait ceviz ağaçları arası sınır olabilecek yeri harita mühendisine gösterdiklerini, yaş itibari ile ve bildiği kadarıyla 1970'lerden beri yaklaşık kullanım sınırları bu şekilde olduğunu, ancak tam ve net olarak hak sahipliği bakımından sınır neresi olduğunu bilemediklerini beyan etmişler, Fen ve harita mühendisi bilirkişi kurul raporunda özetle;

dava konusu taşınmazların 22-a krokisi ile hava fotoğrafı, tesis paftası, uydu fotoğrafları, tesis ölçü krokisi üst üste çakıştırılmış, mahalli bilirkişiler ve davacının gösterdiği sınırlar bilirkişi raporunda belirtilmiş ve fotoğraflanmış ve tesis paftası ve 22-a kroki sınırları ile değerlendirilmiş dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ...... , 2, 3 ve 4 nolu parselleri 3402 sayılı Kadastro Kanunun 22/A Maddesi ve ilgi yönetmeliği kapsamında yapılan yenileme çalışmasında güncel koordinat sistemi olan ... sistemine geçisin doğru olarak uygulandığının gözlemlendiğini,

22/A çalışmalarının tekniğine ve yönetmeliklere uygun olarak hazırlandığını ve güncel sınırların oluşturulduğunu, keşif esnasında mahalli bilirkişilerce gösterilen sınırların 22/A çalışmaları esnasında tahdit ve tespit edilen sınırlarla uyumlu olduğunu ve yeni sayısal olarak hesaplanan alanın yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun belirtildiği anlaşılmış, mahkememizce de yöntemine uygun olarak hazırlanan teknik bilirkişi raporu ve mahalli bilirkişi beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde 22.a.

Uygulama kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazlarda hatalı bir işlem yapılmadığı sonucuna varılmadığı..." gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü, ...... , 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hükmün birleşen dosya davacısı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince "...Dosya içeriği ve toplanan delillere göre mahallinde mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi tarafından sabit olduğu belirtilen sınırların hava fotoğraflarından denetiminin mümkün olmadığı , bu nedenle geçerli sınır tipinde tesis kadastrosu sınırlarının ...... ve 2 parsel sınırı olarak belirlenmesinin doğru olduğu değerlendirildiğinden mahkemece yazılı gerekçe ...... parsel yönünden davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı yön görülmemiştir.

Ancak davacının 2037 parsel (... ) parsel maliklerinden olmaması karşısında 2037 (...... ) parseldeki eksikliğin giderilmesi yönünden aktif dava ehliyetinin; ortağı olduğu 2040 parselin 2038 parsel (... ) ile sınırının bulunmaması karşısında ...... parsel bakımından ise hukuki yararının bulunmamasının gözetilmeyerek taraflar arasında kesin hüküm oluşturulacak şekilde esastan red kararı verilmesi doğru olmamıştır.Asıl ve birleşen dosya tarafları gerekçeli karar başlığında bütün olarak gösterildiğinden taraf sıfatlarının karıştırılması da hatalı olmuştur..." gerekçesiyle Konya Kadastro Mahkemesi'nin 2021/59 Esas,

2023/7 Karar sayılı dosyasında 17.02.2023 tarihli kararına yönelik davacı ...'ın istinaf talebinin kamu düzenine ilişkin nedenlerle kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca anılan Mahkeme kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ...... parsel taşınmaz yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ...... parsel taşınmaz yönünden aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ...... parsel taşınmaz yönünden esastan reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ...... , 2,

3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş, birleşen dosya davacısı ... tarafından karara karşı temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.