Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4539 K.2025/4731

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında Sinop ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan eski 739 parsel sayılı ve 1.360 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 138 ada 3 parsel numarasıyla ve 2.227,24 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili; uygulama kadastrosu sonucunda kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın davalıya ait 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait 138 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1987 yılında paftasına aktarılırken 653 no.lu köşe kırık noktasının 668 no.lu nokta ile birleşmesi gerekirken, 138 ada 3 parsel aleyhine yaklaşık 10,5 metre ötelendiği, işbu paftaya aktarılma hususunda herhangi bir idari veya kazai bir kararın bulunmamasına rağmen paftasına yanlış aktarıldığının belirlendiği, dava konu eski 739 parsel sayılı taşınmazın 5 ve 6 no.lu pafta sayfalarına aktarıldığı,

her iki sayfada yer alan tapulama alanının toplam 2.280 metrekare olmasına rağmen 6 no.lu sayfada yer alan 920 metrekarelik kısmın tapulama tutanağına yansıtılmadığı, bununla birlikte ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/142 Esas, 2013/18Karar sayılı ilamında 738 sayılı parselin ifrazına karar verilmiş ise de dosyada yer alan krokide 668 no.lu noktanın 9 no.lu nokta olarak tersim edimesi nedeniyle ifrazın hatalı yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın krokisinde (A) harfi ile gösterilen 518,67 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptali ile.

138 ada 3 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tespiti ve tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tesis kadastrosuna en yakın 1968, 1975 ve 1987 tarihli hava fotoğrafları incelenmek suretiyle alınan harita bilirkişi heyet raporu ve sonrasında alınan harita bilirkişi heyet raporu ile 138 ada 3 ve 2 parselin sınırında taşınmazlar arasındaki hava fotoğraflarında parseller arasında tonç olarak tabir edilen yükselti ve keşif aşamasında belirlenen meşe ağacının net olarak görüldüğü,

tesis kadastrosu ölçü değerlerinin zeminde görülen sınır ile uyumlu olup tesis kadastrosu esnasında belirlenen ölçüm noktalarının paftasına aktarılırken hata edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.