Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4572 K.2024/7482

Taraflar arasında Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davalı derneğin Çankırı Şubesi'nin genel kurul kararı ile feshedildiği, feshine karar verilen şubenin Dernekler Yönetmeliği'nin 89 uncu maddesi gereği tasfiyesine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tasfiyesi istenilen dernek şubesinin feshi kararının genel kurulda alındığı ve tasfiyenin ne şekilde yapılacağının Tüzüğün 50 inci maddesinde belli olduğu, tasfiyenin mahkemece yapılmasını gerektirecek bir eksiklik bulunmadığı, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içeriğine, iddia ve savunma ile toplanan delillere, kararın dayandığı hukuka uygun gerektirici nedenlere, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda mevcut deliller mahkemece değerlendirilerek, takdir edildikten sonra karar verildiğine, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına, 16.11.2014 tarihinde yapılan olağan Genel Kurul toplantısında, davalı ...

Çankırı Şubesi'nin feshine ve kararla birlikte demirbaşların Genel Merkeze devredileceğine de karar verildiği, Dernekler Yönetmeliği'nin 89 uncu maddesi hükmünde kapatılan derneğin/şubesinin para mal ve haklarının tüzüğünde gösterilen esaslara göre yapılacağı düzenlenmesi uyarınca kapatılan Dernek Tüzüğünün 50 nci maddesi hükmünde Şubelerin feshedilmesi halinde bütün malvarlıklarının Genel Merkeze bırakılacağının düzenlendiği,

bu halde, gerek dernek tüzüğündeki düzenleme gerekse genel kurulda alınan kararlara göre davalı derneğin malvarlığının tasfiyesinin ilgili hükümler uyarınca mümkün ve yönteminin belirlenmiş bulunduğuna göre, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Dernekler Yönetmeliği 89 uncu madde gereği son yönetim kuruluna yapılan tebligata rağmen tasfiye işlemlerinin yapılmamasının, tasfiyenin mahkemece yapılmasını isteyebilmek için yeterli olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, dernek genel merkezi tarafından alınan dernek şubesinin feshi kararı sonrası şubenin tasfiyesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.