Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4761 K.2025/4068

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında ... köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan 176 ada 2 parsel sayılı 1.912 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 1.019,01 metrekare yüzölçümlü olarak; kamu orta malı olarak tapuda kayıtlı bulunan 115 ada 124 parsel sayılı 4.053.582 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 4.111.000,41 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 115 ada 124 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak yüzölçümü eksikliğinin giderilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "alınan rapor doğrultusunda uygulama kadastrosunun tesis kadastrosu sınırlarında belirlenen sabit sınırlara uygun yapıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine" karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili'nin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.