Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/498 K.2023/1141

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili Merkez ilçe ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 657 parsel sayılı 13.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 122 ada 40 parsel numarasıyla ve 14.285,73 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, uygulama kadastrosu sırasında eski 657 yeni 122 ada 40 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün artırıldığını ve bu artışın taşınmaza komşu devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden kaynaklandığını ileri sürerek çekişmeli taşınmazın uygulama kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın uygulama tespiti öncesindeki yüzölçümü ile uygulama tespiti sonucu oluşan yüzölçümü arasındaki farkın Hazine adına tescilini, bu talebin yerinde görülmemesi halinde ise taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine miktar fazlasının Hazineye ait olduğu şerhinin yazılmasını istemiştir.

3. Davacı vekili dava dilekçesinin açıklanmasına ilişkin 20.02.2021 tarihli dilekçesinde ise; uygulama kadastrosu sırasında eski 657 yeni 122 ada 40 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 13.200,00 m2 iken 14.285,73 m2'ye yükseltildiğini ve bu artışın taşınmaza komşu devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden kaynaklandığını ileri sürerek çekişmeli taşınmazın uygulama kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın uygulama tespiti öncesindeki yüzölçümü ile tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile teknik bilirkişi raporları esas alınarak, tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazda sınırlandırma hatası yapıldığı ve bu hatanın uygulama kadastrosu sırasında sınırların sabit sınır niteliğinde belirlenmesi sureti ile giderildiği, dolayısı ile uygulama kadastrosunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine, çekişmeli 122 ada 40 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespiti gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, tesis kadastrosu sırasında teknolojik hesaplama yöntemlerindeki yetersizlikler nedeni ile oluşan yüzölçüm hatalarının uygulama kadastrosu sırasında giderildiği tespitinin yerinde olmadığını, eksik inceleme, bilimsel ve teknik verilerden uzak bilirkişi raporlarına dayalı karar verildiğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 28.06.2021 tarihli teknik bilirkişi raporunda, tesis kadastrosunun yapıldığı yıla yakın tarihli 1967 tarihine ilişkin hava fotoğrafı ve güncel 2021 tarihli uydu fotoğrafının ada raporuyla da irtibatlı şekilde değerlendirildiği, buna göre; dava konusu taşınmazın tesis kadastrosu çalışmaları sonucunda oluşturulan sınırlarında kısmen sınırlandırma hatası yapıldığı, parselin kuzey ve batı sınırlarının uygulama kadastrosu çalışmaları sonucunda düzeltildiği, bu sınırların zeminde mevcut olup çekişmesiz olarak kullanılan sabit sınır olarak belirlendiği,

aynı sınırların 1956 ve 1967 tarihli hava fotoğraflarına göre de sabit nitelikte olduğu, taşınmazın diğer sınırlarının ise teknik evraklarına ve paftasına göre doğru olarak oluşturulduğu, dolayısı ile İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine yönelik kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf başvuru dilekçesindeki nedenlere dayanarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/2-a maddesi, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümleri, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi Ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul Ve Esaslara İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına, Bölge Adliye Mahkemesince tutanak aslı dosya arasına getirtilmek sureti ile davalı hale getirtilen 122 ada 36, 38 ve 41 parsel sayılı taşınmazların dava konusu olmayıp,

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitlerinin olağan usulle kesinleştirilmesi için "Kadastro Güncelleme Tutanağı" asıllarının Kadastro Müdürlüğüne iadesine mahallinde her zaman karar verilebileceğine göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,