Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5206 K.2025/2830

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosun itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadastro müdürlüğüne açılan davanın husumetten, diğer davalıya karşı açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca 2019 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı eski 68 ada 11 parsel sayılı 1134,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 513103 ada 11 parsel numarasıyla ve 938,11 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 68 ada 12 parsel sayılı 803,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise yeni 513103 ada 12 parsel numarasıyla ve 733,48 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra kadastro komisyonunun 15.05.2019 tarihli kararı ile 11 parselin yüzölçümü 987,13; 12 parselin yüzölçümü ise 750,54 metrekare olarak düzeltilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait 513103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini, eksikliğin davalıya ait aynı ada 11 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını iddia ederek dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ".... davacı ...'a ait 513103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1950 yılında yapılan kadastro tespitinde ... adına tapuya tescil edildiği, muris ...'in ölümü üzerine mirasçıları arasında yapılan taksimde 05/05/1977 yılında davacının babası ... adına tescil edildiği, tescil tarihinde taşınmaz içinde bulunan kerpiç binanın taşınmazın doğudaki yol sınırına bitişik olarak bulunduğu, bunun dışında başkaca bina bulunmadığı,

davacının babası ...'ın 1973 yılında taşınmazı devraldıktan sonra davalının taşınmazı ile ortak sınıra bitişik olarak yaptırdığı ve incelenen Asliye Hukuk Mahkemesi davalarına da konu olan binanın ilk tesis kadastrosu sırasında arazide mevcut olmadığı, bu nedenle sabit sınır olarak değerlendirilemeyeceği, dava konusu ... ili ... ilçesi ... ...

Mahallesi 513103 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile aynı mevki 513103 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ara sınırının geçerli sınır tipinde olduğu, 22/a yenileme çalışmalarında 14 nolu kadastral paftasına uygun olarak belirlendiği, taşınmazda yapılan 22/a maddesi yenileme çalışmalarının bu konuda düzenlenen kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı..." gerekçesiyle davacı ...'ın subut bulmayan davasının reddine,

Kadastro Müdürlüğünün davalı taraf sıfatı bulunmadığından aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine çekişmeli 513103 ada 11 parsel (eski 68 ada 11 parsel) sayılı ve 513103 ada 12 parsel (eski 68 ada 12 parsel) sayılı taşınmazların 15.05.2019 tarihli kadastro komisyon kararı gibi tapuya tescillerine karar verilmiş olup İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.