Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5988 K.2025/2085

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ve asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Trabzon ili Of ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 3.357.010,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına kayıtlıdır. Taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre yapılıp ilan süresinde açılan tespite itiraz davası sonrasında 10.06.2015 tarihinde hükmen kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesinde sınırları bildirilen bölümünün orman olmayıp, davacıya ait 243 ada 4 nolu parsel ile bir bütün halinde uzun yıllardır tarım arazisi olarak davacı tarafından kullanıldığı halde kadastro tespiti sırasında hatalı olarak orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın sınırları keşif esnasında gösterilecek olan bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil ise, keşif sırasında gösterilen ve bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi ile Hazine vekilleri cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğundan özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "yapılan keşif ve alınan uzman bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmaz bölümlerinde; 1973, 1980, 1982 ve 2004 yıllarına ait hava fotoğraflarında ekonomik amaca uygun olarak herhangi bir işlemeli zirai aktivetinin olmadığının tespit ediliği, davacı ve asli müdahil murislerinin ise çekişmeli yerleri yalnızca hayvan otlatmak maksadıyla kullandığı, davacı ve asli müdahil lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ve asli müdahil vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "eski tarihli 1966 yılına ilişkin hava fotoğraflarının incelemesine göre dava konusu A harfi ile gösterilen alanın orman niteliğinde olup, üzerinde kapalılık oluşturan kestane, ladin ve kızıl ağaç türlerinin yer aldığının, (B) ve (C) ile gösterilen alanlarda ise 1966 tarihli hava fotoğrafında kapalılık oluşturmayan münferit kızılağaçların yer aldığının; zilyetlik yönünden 2004 tarihli hava fotoğrafında dava konusu taşınmazın çekişmeli bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun herhangi bir zirai faaliyetinin olmadığının rapor edilmesine,

bu haliyle tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık zilyetlik iddiasının da doğrulanmamasına göre yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesi ile davacı ve asli müdahil vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı ve asli müdahil vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve asli müdahil vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.