Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6135 K.2025/2206

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B madde uygulamaları ile orman sınırı dışına çıkartılan ve yol olarak tescil harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2008 yılında 6831 sayılı Orman Kanun'un 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması yapıldığı ve 18.11.2009 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın orman sınırları dışına çıkartıldığı, 2011 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü maddesi kapsamında tapulama çalışması yapıldığı ve 31.01.2012 tarihinde kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın yanında bulunan Bolu ili Göynük ilçesi ... köyü 114 ada 3 parsel sayılı 397,98 metrekare yüzölçümünde ve arsa vasfındaki taşınmazın 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun kapsamında kullanıcısına satışının yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde, şahsına ait 114 ada 3 parselin evvelden beri kullandığı bir kısmının, 2B çalışmaları esnasında fiili kullanıma aykırı olacak şekilde yol ve köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığını, oysa bu alanın evvelden beri kendi zilyetliklerinde olduğunu, 114 ada 3 parsel ile bütünlük arz ettiğini, 114 ada 3 parseli satın aldığını açıklayarak, yol ve boşluk olmadığı halde tescil dışı bırakılan alanın tespitini ve bu alanın kendi parseline dahil edilmesini istemiş, davalı Hazine ise davanın reddini savunmuştur.

Dava, 6831 sayılı Kanun'un 2/B madde uygulamaları ile orman sınırı dışına çıkartılan ve yol olarak tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen nizalı alanın yol ve köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığı, alanın evvelinin orman olması nedeniyle zilyetlikle kazanımın mümkün olmadığı gibi evveli orman olan bir yerin 2/B uygulaması ile ancak Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılabileceği, bir alanın 2/B kapsamına alınması için Hazinenin ve Orman İdaresinin icbar edilemeyeceği, dolayısıyla eldeki davanın dinlenme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının talebinin mülkiyete ilişkin olduğu, taşınmazın kesinleşen 2/B alanında kalan taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi gereğince Hazineye ait yerlerden olduğu gibi 5831 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle 6831 sayılı Kanuna eklenen Ek-10 uncu maddesindeki düzenleme gözönüne alınarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.