Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6166 K.2024/4902

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., ilçesi ... Köyü çalışma alanında yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz bölümleri hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemi ile dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "12.02.2014 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (A1) harfiyle gösterilen temyize konu taşınmaz bölümüne ilişkin, davacının davanın atiye bırakılması yönündeki talebi doğrultusunda Mahkemenin önceki tarihli hükmüyle çekişmeli taşınmaz bölümü yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve bu hükmün, davacılar tarafından temyiz edilmediğinden kesinleştiği, bu bölüm yönünden davalı ... lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu" gerekçesiyle (A1) bölümü yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine ve DSİ vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.