Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6176 K.2025/7220

Taraflar arasında görülen kullanım kadastrosunun iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle.

"671 parsel sayılı taşınmazın geldisi kök parsel olan 518 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 01.07.1997 yılında yapıldığı ve tespitin 17.10.1997 tarihinde kesinleştiği, davacının, 491 parseli 1995 yılında satın alıp fabrika inşa ettiğini ve fabrikanın bir kısmının 518 parselden gelen 671 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kaldığını ve kullanıcının kendisi olduğu iddiasına diğer ifadeyle kadastro tespitinden önceki sebeplere dayalı olarak dava açtığı,

671 parsel yönünden kadastro tespitinin kesinleştiği 1997 yılından eldeki davanın açıldığı 03.10.2012 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 12/3. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiği, İlk Derece Mahkemesince, davanın 671 parsel sayılı taşınmaz yönünden usulden reddine karar verilmesi gerektiği, bununla birlikte davacının talebinin mülkiyet hakkına yönelik olmayıp, taşınmazdaki kullanım hakkının belirlenmesi ve tapunun beyanlar hanesine işlenmesi istemine ilişkin olduğundan,

kendini vekille temsil ettiren davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davada yasal hasım olan Hazinenin harçtan muaf olduğu da gözetilmeksizin yargılama giderinden sorumlu tutulmasının da usul ve Kanuna aykırı olduğu" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının, dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... köyü, 671 sayılı parsel yönünden açtığı davasının 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesine göre hak düşürücü süre yönünden usulden reddine, dava konusu 667 sayılı parsel yönünden açtığı davasının kabulüne ve bu taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan "...'ın işgalindedir" kaydının iptaline ve kaldırılmasına yerine, ".... oğlu ...'ün işgalindedir" beyanının yazılmasına, karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.