Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6323 K.2025/7794

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle.

"İlk Derece Mahkemesince varılan sonucun dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen önceki tarihli hükmün davalıların dayandığı tapu kaydının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 20. maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmesi ve kaydın dayanağı tescil ilamının tarafları bağlayıcı kesin hüküm niteliğinde olup olmadığının tartışılması gereğine de değinilerek bozulduğu,

tescil ilamı ile oluşan tapu kaydının haritasının ve bu kaydın ifrazı sureti ile oluşan 25.05.1960 tarihli ve 162 sıra numaralı tapu kaydının, taşınmazın, teknik bilirkişi raporunun eki olan haritada etrafı sarı renkle işaretli olarak gösterilen bölümünü kapsadığı ve tescil ilamında Hazinenin de taraf olması nedeniyle ilamın Hazineyi de bağlayacağı, başka bir ifade ile Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturacağının kuşkusuz olduğu,

bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesince tapu kaydının kapsamında kalan bölüm yönünden Hazinenin davasının kesin hüküm nedeni ile reddine, bu bölümün davalı... ve arkadaşları adına tesciline, kalan bölümün kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmış olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken bu yönün göz ardı edilmiş olmasının isabetsiz olduğu gibi hükme esas alınan 17.01.2001 tarihli krokide (B) harfi ile işaretli bölüm içinde kalan ve 26.12.1988 tarihli ve 1979/24 Esas, 1979/124 Karar sayılı önceki günlü ilamla,

o ilamın eki olan 31.10.1988 tarihli bilirkişi raporu ve haritasında (A) harfi ile işaretlenen 29 m² bölüm hakkında davacılar ....ve arkadaşlarının davasının reddine, bu bölümün tescil harici bırakılmasına karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olduğu göz ardı edilmek sureti ile bu bölüm hakkında yeniden hüküm kurulmuş olmasının da isabetsiz olduğu" belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "bozma ilamı sonrasında yapılan keşif sonucunda taşınmazın yüzölçümünün 204,00 m² olarak tespit edildiği, tescil ilamında belirtilen kısmın bilirkişi raporunda sarı renk ve (A) harfiyle gösterilen 179,00 m² olduğunu, Yargıtay bozma ilamında kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmış olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilen kısmın ise (B) harfi ile gösterilen 25,00 m² olduğu" gerekçesiyle davacı Hazinenin davasının reddine,

702 parsel sayılı taşınmazın 18.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın toplam 179,00 m² ve "altı katlı ve ikişer daireden toplam oniki daireli kargir blok apartman" vasıflı olarak tapulama tutanağındaki malikleri adına tesciline, kadastro tespitinden sonra tapudan yapılan intikal ve satışların tescil sırasında Tapu Sicil Müdürlüğünce nazara alınıp buna göre tescilinin yapılmasına,

aynı tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 25,00 m²lik kısmın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmış olması nedeni ile tescil harici bırakılmasına ve 18.06.2018 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.