Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6476 K.2024/2259

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sonucunda, Giresun ili Merkez ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalı adına kayıtlı olan bulunan eski 600 parsel sayılı 1.160 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 171 ada 82 parsel numarasıyla 1.414 m2 yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda tapuda davalı adına kayıtlı bulunan Giresun ili Merkez ilçesi ... Mahallesi eski 600 yeni 171 ada 82 parsel sayılı taşınmaza sınır olan ... Deresinden alan ihdas edilmesi nedeniyle taşınmazın yüzölçümünün arttığını öne sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " tüm dosya kapsamı, yapılan keşif, dinlenen mahalli ve tespit bilirkişileri, aldırılan teknik bilirkişi raporu, hava fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde, 171 ada 82 parselin yenileme sonrası oluşturulan kadastro haritasında dere yatağının sabit sınır olarak yönetmelikte tanımlanan şekli ile ölçüldüğü, dava konusu parseldeki alan artışının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve komşu 171 ada 81 parselde yapılan ölçü ve sınırlandırma hatasından ve kırık sayısının fazla olmasından kaynaklandığının anlaşıldığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;

hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, " mahallinde yapılan keşifte görev yapan harita bilirkişileri tarafından ortak olarak düzenlenen raporda özetle, dava konusu taşınmazın ilk tesis kadastrosunda belirlenen dere ve komşu parsellerle olan sınırlarının zeminle uyumlu olmadığı, dolayısıyla tesis kadastrosunda ölçü ve tersimat hatası yapıldığı, davalı parselin dere sınırının dik mecralı ve sabit sınırlı olduğu, genişletilmeye elverişli bulunmadığı, buna kaşılık dava konusu taşınmazların uygulama kadastrosuyla belirlenen sınırlarının zeminle uyumlu olduğu,

sözkonusu parselin uygulama kadastrosu sınırlarının ortofoto ve hava fotoğrafı üzerine çakıştırılması neticesinde de uyumlu olduklarının görüldüğü, dava konusu parseldeki alan artışlarının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve kırık sayısının fazla alınmamasından kaynaklandığı, eski paftadaki dere genişliğinin yeni paftadaki dere genişliğiyle uyumlu olduğu hususlarının belirtildiği,

mahallinde yapılan keşifte görev yapan jeoloji ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından ortak olarak düzenlenen raporda ise özetle, parselin dere yatağı tarafında kaldığı iddia edilen kısımlarında fiili zemin üzerinde herhangi bir değişiklik bulunmadığının, taşınmazların topoğrafik yapıları itibariyle dik eğimli olduklarının, parselin dere sınırında derenin yön ve yatak değiştirme imkanının bulunmadığının, dava konusu parselde dereden ihdas edilen herhangi bir alan bulunmadığının, eski paftadaki dere genişliğinin yeni paftayla uyumlu olduğunun belirtildiği,

dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olmasına ve tüm dosya kapsamına göre yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı " gerekçesiyle, davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.