Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6530 K.2025/4302

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince uygulama kadastrosuna ilişkin taleplerin esastan reddine; 158 ada 1 parsele ilişkin tapu iptali ve tescil istemi yönünden ise Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

2017 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ............ Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 158 ada 3 parsel sayılı 54,107.69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı ada ve parsel numarasıyla ve kadastro komisyon kararı ile 54.660,56 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davalı Köy Tüzel Kişiliği adına kayıtlı bulunan eski 158 ada 1 parsel sayılı 13.787,67 metrekare yüzölçümlü taşınmaz ise aynı ada parsel numarasıyla ve 13.445,72 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde özetle, müştereken maliki bulunduğu 158 ada 3 parsele dahil olması gereken bir bölümün davalı tarafa ait 158 ada 1 parsel içerisinde tespit ve tescil edildiğini, uygulama kadastrosu yapılırken de bu hatanın düzeltilmediğini ve uygulama kadastrosunun da hatalı yapıldığını iddia ederek dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "...zeminde sınır olduğu iddia edilen davalı 158 ada 1 ve 3 nolu parselin arasında geçen yolun, ilk tesis kadastro paftasında yer almadığı, yani ilk tesis kadastrosu paftasında mezarlık alan (davalı komşu 158 ada 1 parsel) ve dava konusu alan arasında sınır olduğu iddia edilen (davalı 158 ada 3 parsel) yolun gözükmediği,

teknik bilirkişi raporlarında geçen ve tarafların gösterdiği iki davalı taşınmazı ayırdığı iddia edilen yolun esasen kesinleşen paftada davalı komşu 158 ada 1 parsel sayılı mezarlık alanın içinden geçtiği ve dolayısıyla sınırlandırma hatası olarak mahkememizce kabul edilemeyeceği, bilirkişilerce hazırlanan krokilerden yapılan 22/a çalışmaları ile ilk tesis paftasının uyumlu olduğunun anlaşıldığı,

davacının gösterdiği ve sınır olarak iddia ettiği kısmın ancak ilk tesis paftasına uymayan bir fiili kullanım sınırı olarak değerlendirilebileceği, bu durumda fiili kullanım sınırına göre yeni bir sınır belirlemenin mülkiyet ihtilafı yaratacağından esas inceleme ve değerlendirmenin kesinleşen ilk tesis paftası sınırları baz alınarak yapılması gerektiğinden bu nedenle uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin davanın reddi gerektiği;

öte yandan somut olayda, dava konusu 13/07/2021 havale tarihli teknik bilirkişi ek raporunda 158 ada 1 parsel sayılı taşınmazın C harfi ile belirtilen 9585,47 m2 yüzölçümlü bölümüne ilişkin kadastro tespitinin 10/03/1994 tarihinde kesinleştiği; davanın ise 22/01/2018 tarihinde açıldığı; uygulama kadastrosuna itiraz davasında) mülkiyet iddiası yönünden inceleme yapılamayacağı; bu hususta kadastro Mahkemesinin değil Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle ..." davacının yenileme kadastro tespiti istemine yönelik talebi bakımından davasının reddine; çekişmeli 158 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit.

158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise komisyon tespiti gibi tesciline.

158 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili tapu iptali ve tescil istemine yönelik talebi bakımından ise Mahkemenin görevsizliğine; karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Sinop Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.