Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/805 K.2024/7037

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Giresun ili Şebinkarahisar ilçesi Asarcık köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi uyarınca yapılan kadastro sonucunda, 158 ada 1 parsel sayılı 848.840.20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmaları esnasında orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen Şebinkarahisar ilçesi Asarcık köyü 158 ada 1 parsel sayılı taşınmazın keşifte gösterecekleri kısmının ormanla ilgisi bulunmayıp, müvekkili olan davacının murisi Süleyman oğlu ... tarafından 12.11.1980 tarihli senetle Temel oğlu ...'den satın alındığını, alım - satım tarihinden bu yana da davacının murisi tarafından kullanıldığını ileri sürerek, bu kısmın davacının murisi ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... yapılan keşifte davacı yanın B harfi ile gösterilen bölüme yönelik taleplerinden feragat ettiği, davacı yanın 158 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik talepleri irdelendiğinde, A harfi ile belirtilen kısmın davacı murisi tarafından 1980 yılında satın alındığı lakin taşınmazın satın alınmasına karşılık taşınmaz üzerinde herhangi bir kullanım olmadığı bu anlamda kadastro tarihinden itibaren otuz yıla yakın süredir kullanılmadığı,

25 - 30 yıllık süre boyunca kullanılmamasının TMK m. 976 hükmünde belirtilen geçici nitelik ve sebeplerden sayılmayıp belirtildiği şekilde uzun zaman zarfında belli ve haklı bir neden bulunmaksızın kullanımın olmaması zilyetliğin terki anlamına geldiği, bu nedenlerle dava konusu taşınmazın davacı ve evvelinde murisi tarafından ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı ..." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"... mahallinde yapılan keşifte alınan beyanlar ve bilirkişi raporları neticesinde kadastro tespit tarihine kadar davacılar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı, davacıların uzun zamandan beri çekişmeli taşınmaz bölümünü kullanmadıklarının anlaşılmasına ve tüm dosya kapsamına göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı ..." gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.