Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1020 K.2024/7387

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili Beyşehir ilçesi ... kasabasında kain 296 ada 50, 295 ada 35, 292 ada 70, 292 ada 71, 291 ada 343, 263 ada 3, 247 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 1/8 hissesinin kadimden beri zilyetliklerinde bulunmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların doğal sit alanında kaldığı gerekçesiyle davalı Hazine adına tescil edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tapuya tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; çekişme konusu taşınmazların 1993 yılına kadar yaklaşık 37 yıl tarımsal olarak kullanıldığı gibi bu tarihten sonra da tarımsal kullanıma devam edildiği, bu hususun mahalli bilirkişi beyanlarıyla da örtüştüğü, taşınmazların doğal sit alanı içerisine alındığı Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 03.10.1991 tarihli kararından önce ve Beyşehir Gölü Milli Park sınırlarının ilan edildiği 20.02.1993 tarihinden önce kamunun yararlanmasına ayrılmış yerlerden olmadığı, yine dava konusu taşınmazlardan 292 ada 70 parsel sayılı taşınmazın ...

Milli Park Sınırı dışında kaldığı, taşınmazın orman Sayılmayan yerlerden olduğu, çekişme konusu taşınmazlarda davacıların mirasbırakanın 20 yılı aşkın süre ekonomik amaçla malik sıfatıyla zilyetliğinin devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazların 26.11.2018 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı ile milli park sınırı dışına çıkarıldığı, dosyaya kazandırılan arkeolog bilirkişi raporuna göre taşınmazlar üzerinde birinci grup olarak tescil edilen kültür varlıklarının bulunmadığı, kadastro tespit tarihi itibariyle davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.