Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1427 K.2024/2986

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (Cizre Kadastro) Mahkemesi tarafından davanın usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; Şırnak ili Cizre ilçesi ... Köyü çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 109 ada 1 ve 115 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tespit edildiğini, ancak taşınmazların davacılara atalarından intikal ettiğini ve davacıların 50 seneyi aşkın süredir eşit hisselerle taşınmaza zilyet olduklarını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların eşit hisseler oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen, davanın kısmen kabulüne dair kararın, davalı Hazine vekilinin istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nin 04.11.2019 tarihli ve 2019/119 Esas, 2019/841 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1).a.6 ncı maddesine göre kaldırılarak yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.