Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1916 K.2024/3811

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, 1155 parsel hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 1083 ve 1084 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm, davacı Hazine vekili, davalılardan ... vekili ile müdahiller ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

İstanbul ili Silivri ilçesi ... Köyü çalışma alanında 766 sayılı Tapulama Kanunu kapsamında 1975 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında; 1083 parsel sayılı taşınmaz 299 metrekare yüzölçümü ile 1969/6 nolu tapu kaydına istinaden ... adına; 1084 parsel sayılı taşınmaz 306 metrekare yüzölçümü ile 1979/117 nolu tapu kaydına istinaden ... (22/34 pay), ... (4/34 pay), ... (4/34 pay) ve ... (4/34 pay) adlarına; 1155 parsel sayılı 568 metrekare yüzölçümü taşınmaz ise 1969/278 nolu tapu kaydına istinaden 1083 ilâ 1154 parsellerin müşterek methali olarak tespit edilmiş, yapılan tespitlere Hazine tarafından itiraz edilmesi üzerine, itiraz Kadastro Komisyonunca 28.11.1980 tarih ve 796 sayılı kararı ile ret edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların özel mülkiyete konu olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek tespitlerin iptali için eldeki davayı açmıştır.

Kadastro Mahkemesinde, davanın kabulü ile çekişme konusu 1155, 1083 ve 1084 parsellerin Hazine adına tesciline, beyanlar hanesine 1083 parsel üzerindeki binanın tespit maliki ...'ye, 1084 parsel üzerindeki binaların ..., ... , ... ve ... 'a ve 1155 parsel üzerindeki binanın 1083 ilâ 1154 parsellerin müşterek methali olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı Hazine vekili, davalı ... ve Nevin vekili ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesince; 1155 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının kadastro müdürlüğüne gönderilmesine dair kararın kesinleşmiş olmasına rağmen iş bu parsel yönünden davanın kabulü ile Hazine adına tescil kararı verilmesi ve tespit tarihinden önce dava konusu taşınmazlar üzerinde meydana getirilmiş muhdesatın bulunmamasına rağmen kütüğün beyanlar hanesinde muhdesatların gösterilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, ... Köyü, 1155 Parsel sayılı taşınmaz hakkında Silivri Kadastro Mahkemesinin 16.11.1984 tarih 1981/68 E - 1984/144 K sayılı ilamı onanarak kesinleşmiş ve bu parsel yönünden dosya Kadastro Müdürlüğüne devredilmiş bulunduğundan, bu parsel yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, bu parsel yönünden açılan davanın reddine.

1083 ve 1084 numaralı parseller yönünden açılan davaların kabulü ile, 1083 parselin davalı ... adına yapılan tespitinin iptaline, 1084 parselin davalılar ..., ... ..., ... ve ... adlarına olan tespitlerin iptaline, tespitleri iptal edilen ...

Köyü, 1083 ve 1084 parsel sayılı taşınmazların bütün takyidatlardan ari olarak davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; davalıların Kadastro tespitinden sonra yaptıkları anlaşılan binaların tapuda adlarına şerh verilmesi yönündeki taleplerinin reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı Hazine vekili, davalılardan ... vekili ile müdahiller ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve mahkeme kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili, davalılardan ... vekili ile müdahiller ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.