Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2152 K.2024/3390

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (Vakfıkebir Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, Çarşıbaşı ilçesi Fener Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 2011 parsel sayılı 2529,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 185 ada 155 parsel numarasıyla 2.552,10 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı adına kayıtlı bulunan eski 2014 parsel sayılı 5139,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 185 ada 149 parsel numarasıyla 4981,50 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait ... ilçesi ... Mahallesi eski 2011 yeni 185 ada 155 parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın davalıya ait 185 ada 149 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " iş bu dava dosyası ile mahkemenin 2018/424 Esas sayılı dosyasında her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olduğunun anlaşıldığı " gerekçesiyle, davanın kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.