Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2225 K.2025/3669

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; ..............Mahallesi, ...mevki 4221 parsel sayılı taşınmazın, müvekkilinin süregelen nizasız, fasılasız zilyetliğinde iken 2013 yılında kadastro çalışmalarında Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, dava konusu taşınmaza daha önce müvekkilinin babası ... ( ...) zilyet iken taşınmazın müvekkiline kaldığını, taşınmazın tarla vasfında olup daha önce babası tarafından, sonrasında müvekkilince ekilip biçildiğini belirterek, 4221 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuyla tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın tespit tarihi olan 2013 yılı itibariyle uzun süredir işlenmediği, tarımsal amaçlı kullanımının terk edildiği, büyük bölümünün taşlık, kayalık ve çalılık olduğu, imar ihyasının yapılmadığı, yalnızca hayvan otlatmak suretiyle kullanıldığı, hayvan otlatma şeklindeki kullanımın 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde belirtilen zilyetlikle edinim koşulunu oluşturmadığı, bu yönüyle davacının tespit tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Mahkemece mahallinde keşif yapılarak alınan bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi beyanları ve dosyada mevcut hava fotoğraflarına göre davacının tescil tarihinden geriye dönük 20 yıllık süre içerisinde zilyetlikle kazanma koşulu olan imar ihyayı yapmadığı, taşınmazın üzerinde davacı tarafından dikilen 1-2 yaş ceviz fidanları ve tanık beyanlarına göre davacının taşınmazda hayvan otlatmasının imar ihya koşulunu gerçekleştirmediği, taşınmazın 1978 ve 2009 tarihli hava fotoğraflarında imar ihya olgusunun bulunmadığının açık olduğu ve bu hususun tanık beyanları ile de sübut bulduğu,

davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince kararının yerinde ve doğru olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş.

20.06.2023 tarihli ek karar ile hüküm kısmının 2. maddesinde sehven yazılan "Alınması gerekli 3.005,64 TL harçtan başlangıçta alınan 752 TL harcın mahsubu ile 2.253,64 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına," maddesinin "Alınması gerekli 179,90 TL harçtan başlangıçta alınan 59,30 TL harcın mahsubu ile 120,60 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına," şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.