Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2285 K.2025/4938

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... İdaresi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sonucunda, ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 469 parsel sayılı 12.500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, eski tapu kaydına revizyon görerek davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölgede 2014 yılında yapılan yenileme kadastrosu sonucunda dava konusu taşınmaz, 157 ada 2 parsel olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacılar çekişmeli taşınmazın bölgede yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları içerisine alındığını ancak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek orman kadastrosunun iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre geçmesi sebebiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 11.10.2021 tarihli ve 2021/13037 Esas, 2021/10248 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle “orman bilirkişisinden aldırılan raporda çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmasında ... Köyü çalışma alanında, orman kadastro çalışmalarında ise ... Mahallesi çalışma alanında yer aldığı belirtilmesine rağmen taşınmazın bulunduğu ... Köyü ile komşu ... Mahallesine ait orman kadastrosuna ait belgeler getirtilip incelenerek taşınmazın hukuki durumu tayin ve takdir edilmeksizin hüküm kurulmuş ayrıca ... köyünde yapılan orman kadastro çalışmasının dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilan edilip edilmediği araştırılmamış yetersiz araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 11.06.2023 tarihli bilirkişi raporunda (C) ve (B) ile harfi ile gösterilen kısımların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Mersin İli, ... Mahallesi, 157 ada 2 parsel nolu taşınmazın fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 11.06.2023 tarihli bilirkişi raporu ekinde bulunan krokide (C) harfi ile gösterilen 4.843,92 metrekarelik kısmın ve (B) harfi ile gösterilen 5.728,00 metrekarelik kısmın davalı İdare adına Akçakoca Devlet Ormanı olarak tespiti ve orman sınır hattı oluşturulmasına ilişkin tespitin iptali ile söz konusu kısımların tapuya tarla vasfı ile davacı adına bırakılarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalı Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Hükme esas alınan 16.03.2023 tarihli orman bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümlerin orman kadastro sınırları içinde kaldığı, aynı raporda (C) harfi ile gösterilen bölümün ise orman sınırı dışında kaldığı belirtilmiştir. Davacı taşınmazın orman sınırı içinde kalan yerine dava açmış olup (C) bölümü hakkında herhangi bir dava yoktur. (B) bölümü hakkında ise sadece bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken tekrar davacı adına tapuya tescil kararı verilmesi isabetsiz ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.