Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2396 K.2025/315

Taraflar arasındaki taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Bayramiç ilçesi, ... köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na (3402 sayılı Kanun) göre yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, 101 ada 1 parsel sayısı taşınmaz 04.09.2015 tarihinde orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, askı ilan süresi sonunda 20.10.2015 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Bayramiç ilçesi, ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan yaklaşık 40 dönümlük yerin kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu ve orman vasfını yitirdiğini ileri sürerek, bu yerine orman sınırı dışına çıkarılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... davaya konu yerin 101 ada 1 parsel numaralı orman alanı içerisinde kaldığı ve 6831 sayılı Orman Kanunu' nun 2/B maddesi uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılmadığı, idareyi tescile zorlayıcı nitelikte karar verilemeyeceği, davacının zilyetliğinin tespiti ile beyanlar hanesinde lehine kullanıcı şerhi verilmesine yönelik davasında hukuki yararının bulunmadığı ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.