Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2484 K.2026/430

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 1984 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmasında dava konusu 814 parsel 7.300,22 m² yüzölçümüyle, 658 parsel 13.000,00 m² yüzölçümüyle, 659 parsel ise 9.300,00 m² yüzölçümüyle tespit ve tescil edilmiştir. 2016 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında ise dava konusu 814 parsel, 1 42... parsel numarasıyla ve 5.354,39 m² yüzölçümlü olarak; 658 parsel, 1 42... parsel numarasıyla ve 13.677,22 m² yüzölçümlü olarak; 659 parsel ise 1 42... parsel numarasıyla ve 12328,01 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde.

Çorum ili ... köyünde 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi kapsamında kadastro çalışmaları yapıldığını, mülkiyeti Hazineye ait 814 parsel numaralı ve 7.300 m² yüzölçümlü taşınmazın bu çalışmalar sonucunda 1 42... parsel numarası ve 5.354,39 m² yüzölçümü ile tespit edildiğini, Hazineye ait bu taşınmazın yüzölçümünde 1.945,61 m² eksilme olduğunu, Hazine parselindeki bu eksilmenin bir kısım davalılara ait 658 numaralı parselden kaynaklandığını, bu parselin yüzölçümünde 677,22 m² artış olduğunu, yine bir kısım davalılara ait 659 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünde de 3028,01 m² artış olduğunu,

bu artışın da Hazineye ait 814 numaralı parselden kaynaklandığını, fiili kullanımın ezelden mevcut olduğu gibi olduğunu, yeniden yapılan ölçümlerin hatalı yapıldığını, bu nedenle Hazineye ait 1 42... parsel sayılı taşınmazın (eski 814 parsel) tespitinin iptalinin gerektiğini, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın eski yüzölçümüyle Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamış, duruşmada bir kısım dahili davalı davaya diyecekleri olmadığını beyan etmiş, bir kısım dahili davalı ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi kapsamında yapılan yenileme çalışmaları sırasında hatalı işlem tesis edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tesis kadastrosu sırasında sınırlandırma hatası yapıldığı ve yapılan bu sınırlandırma hatasının ise uygulama kadastrosu sırasında düzeltildiğinin teknik bilirkişi raporu ile belirlenmesi karşısında mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR